Niedoczynność tarczycy u dzieci – rodzaje, przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie, dieta

Niedoczynność tarczycy to jedna z nowożytnych chorób cywilizacyjnych. Z reguły dotyka ona osoby w dojrzałym wieku, a szczególnie przedstawicielki płci żeńskiej. Niestety zdarza się jednak i tak, że na niedoczynność tarczycy zapadają dzieci. Co jest przyczyną takiego stanu rzeczy? Jak rozpoznać tę dolegliwość u swojej pociechy? W jaki sposób leczyć dziecko chore na niedoczynność tarczycy? Na te oraz wiele innych pytań odpowiedzieliśmy na łamach niniejszego artykułu.

Czym jest niedoczynność tarczycy u dzieci?

Niedoczynność tarczycy u dzieci – tak samo jak u osób dorosłych – polega na niedostatecznej produkcji hormonów przez gruczoł tarczowy. W efekcie organy całego organizmu zaczynają działać nieprawidłowo, a zdrowie ulega stopniowemu pogorszeniu. Tarczyca zajmuje się produkcją hormonów o nazwach skrótowych T3 i T4. Występują one w nierozłącznym trio z TSH – hormonem wytwarzanym przez przysadkę mózgową. Umożliwia to stosunkowo łatwe zdiagnozowanie niedoczynności tarczycy. Jak to możliwe? Stosunek stężenia T3 i T4 we krwi jest zależny od ilości TSH – i na odwrót. Stąd logiczny jest wniosek, iż wysoki poziom TSH świadczy o niedoczynności tarczycy. W zdecydowanej większości przypadków zależność ta okazuje się być prawdziwa.

Niedoczynność tarczycy u dzieci – rodzaje i przyczyny

Wyróżnia się dwa rodzaje niedoczynności tarczycy u dzieci. Są to:

  • Niedoczynność tarczycy wrodzona. Choroba ta odznacza się całkowitym brakiem tarczycy lub niefunkcjonalnością tego gruczołu. Dziecko dotknięte wrodzoną niedoczynnością zmuszone będzie do końca życia przyjmować hormony syntetyczne. Na szczęście w wielu przypadkach choroba ta ma charakter przejściowy i znika do trzeciego roku życia. Przyczyny tej choroby nie są w pełni znane. Czasami spowodowana jest ona lekami hormonalnymi przyjmowanymi przez matkę w czasie ciąży lub przeciwciałami produkowanymi przez jej organizm.
  • Niedoczynność tarczycy nabyta. Zwykle rozwija się ona w późnym dzieciństwie. U przyczyn tego stanu z reguły leżą czynniki autoimmunologiczne. Na nabytą niedoczynność tarczycy są podatne szczególnie dzieci już cierpiące na pewne poważne dolegliwości, takie jak na przykład zespół Downa. U przyczyn tej dolegliwości leżą czynniki takie jak choroba Hashimoto, zapalenia tarczycy, niedobór jodu lub zbytnie napromieniowanie okolic szyi.

W następnych śródtytułach poddamy dokładnej analizie oba typy niedoczynności tarczycy u dzieci.

Niedoczynność tarczycy u dzieci – objawy

W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u dzieci postawienie diagnozy jest wyjątkowo trudne. U niemowląt ciężko jest zauważyć jakiekolwiek objawy, które mogłoby zaalarmować rodzica o problemie. Nie oznacza to rzecz jasna, że symptomy całkowicie nie występują. Oto najważniejsze z nich:

  • obniżona temperatura ciała,
  • przedłużająca się żółtaczka,
  • podejrzanie długi sen,
  • pogrubiony, powiększony język,
  • zachrypnięty głos (niemowlę nie mówi, więc objaw ten dostrzegalny jest podczas płaczu),
  • spowolniona perystaltyka jelit,
  • obniżone napięcie mięśniowe,
  • brak apetytu,
  • obniżone napięcie mięśniowe.

Nabyta niedoczynność tarczycy u dzieci objawia się nieco inaczej. Symptomy choroby pojawiają się w wieku co najmniej trzech lat. Dostrzegalne są następujące dolegliwości oraz zaburzenia w rozwoju dziecka:

  • nieprawidłowe proporcje ciała – duża głowa, długi tułów, krótkie kończyny.
  • sucha skóra (szczególnie na łokciach i kolanach),
  • brak tolerancji zimna,
  • ciągła senność,
  • mały apetyt,
  • tycie (nawet mimo małej ilości spożywanego jedzenia),
  • spowolnione bicie serca,
  • zaparcia,
  • opóźnione dojrzewanie płciowe,
  • suche i łamliwe włosy,
  • problemy z koncentracją,

Niedoczynność tarczycy u dzieci – diagnoza

W Polsce badania w kierunku wrodzonej niedoczynności u dzieci wykonuje się na każdym noworodku. O ile więc procedury szpitalne są przestrzegane w placówce, w której dana kobieta rodzi, ewentualna choroba dziecka zostanie zdiagnozowana w pierwszych dniach życia dziecka. W celu wykonania badania pobiera się krew z pięty noworodka. Jeśli natomiast niedoczynność tarczycy u dziecka występuje w formie nabytej, wykonuje się badania podobne do tych, którym poddaje się osoby dorosłe. Są to:

  • oznaczanie stężenie hormonów T3, T4 i TSH,
  • oznaczanie przeciwciał przeciwtarczycowych,
  • USG tarczycy,
  • badanie palpacyjne.

Ustalanie kolejności badań, stawianie diagnozy oraz planowanie terapii leży w gestii lekarza prowadzącego. Aby odnieść sukces w leczeniu, należy ściśle stosować się do jego zaleceń jednocześnie unikając działania na własną rękę.

Niedoczynność tarczycy u dzieci – leczenie

Leczenie niedoczynności tarczycy u dzieci jest stosunkowo proste. Z reguły sprowadza się ono do uzupełniania w sposób syntetyczny hormonów, których gruczoł tarczowy małego pacjenta nie produkuje. Oczywiście aby terapia była skuteczna, rodzic musi stale współpracować z lekarzem prowadzącym. Oznacza to regularne wizyty i badania, a także baczne obserwowanie stanu zdrowia dziecka. Wszystko to pomoże w ustalaniu odpowiednich dawek leków oraz bieżącym wprowadzaniu korzystnych zmian w terapii.

Niedoczynność tarczycy u dzieci – dieta

Leczenie niemalże każdej dolegliwości można skutecznie wesprzeć wprowadzając do swojej diety odpowiednie modyfikacje. To jednak bardzo ważne, aby nie robić tego na własną rękę. Z powodu braku wiedzy oraz nieuwagi, własnoręczne układanie diety mogłoby dodatkowo pogorszyć stan zdrowia osoby chorej. Jeśli masz pewną wizję jadłospisu dla Twojego malca dotkniętego niedoczynnością tarczycy, skonsultuj swoje pomysły z dietetykiem oraz endokrynologiem. Rada specjalisty nic nie kosztuje, a może oszczędzić Ci wielu kłopotów.

Dieta dziecka chorego na niedoczynność tarczycy przede wszystkim powinna być bogata w jod. Ten ważny pierwiastek pobudza gruczoł tarczowy do produkcji hormonów. Jod znajdziesz w produktach spożywczych takich jak:

  • ryby morskie (głównie łosoś, makrela, dorsz),
  • ser gouda,
  • ser twarogowy,
  • jogurt naturalny,
  • brokuły,
  • szpinak,
  • glony morskie,
  • morele,
  • maliny.

Organizmowi dziecka chorego na niedoczynność tarczycy należy dostarczać również inny pierwiastek, jakim jest cynk. Jego z kolei można znaleźć w następujących produktach spożywczych:

  • nasiona,
  • ziarna zbóż,
  • ryby.

Ponadto warto jest zadbać o odpowiednią podaż selenu. Znajdziesz go w produktach takich jak:

  • słonecznik,
  • sezam,
  • orzechy brazylijskie,
  • orzechy włoskie.

Równie ważne jest zaspokajanie zapotrzebowania na witaminę C. Wszystkie wyżej wymienione związki można przyjmować także w formie suplementów. Warto jednak pamiętać, iż oprócz potrzebnych substancji istnieją i takie, których dzieci chore na niedoczynność tarczycy powinny unikać. Zaliczają się do nich wszelkie produkty spożywcze, które ograniczają przyswajanie jodu, takie jak:

  • pomarańcze,
  • melony,
  • figi,
  • awokado,
  • brukselka,
  • brokuł,
  • kalafior,
  • rzodkiewka,
  • seler,
  • soja i produkty jej pochodne,
  • kukurydza,
  • orzeszki ziemne,
  • pszenica.
Niedoczynność tarczycy u dzieci – rodzaje, przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie, dieta
5 (100%) 2 votes
Może ci się spodobać również