Żyworódka pierzasta – uprawa, działanie, zastosowanie

Żyworódka pierzasta to roślina pochodząca z Madagaskaru. Jej łacińska nazwa brzmi Kalanchoe pinnata. To przedstawicielka gatunku okrytonasiennych, która swoją polską nazwę zawdzięcza sposobowi, w jaki się rozmnaża (przez kiełkujące liście). Żyworódka charakteryzuje się łodygą prostą, nagą, wzniesioną, prostą i grubą. Może dochodzić nawet do 1,8 m wysokości. Jej liście są podzielone pierzasto i składają się z 3 – 5 mniejszych. Mają kształt owalny z ząbkowaną krawędzią. Kwiaty żyworódki tworzą tzw. wierzchotkę w kolorze zielonkawobiałym z purpurowym dnem. Korona jest czterołatkowa z 4 słupkami i 8 pręcikami.

Gzie występuje żyworódka pierzasta?

Żyworódka pierzasta ze swojej ojczyzny (Madagaskaru) rozprzestrzeniła się także na inne kontynenty. W dzikiej postaci występuje przede wszystkim w Azji, Ameryce Łacińskiej oraz Australii i wyspach Oceanu Spokojnego.

Żyworódka pierzasta – uprawa

Żyworódka pierzasta est mało wymagającą rośliną jeśli chodzi o warunki uprawy. Nie lubi nadmiaru wody, który powoduje gnicie jej korzeni. Lubi natomiast słoneczne tereny. Rośnie w każdej żyznej glebie. Nie może być ona zbyt gliniasta, ani za ciężka.

W warunkach domowych żyworódka pierzasta jest bardzo często uprawiana jako dekoracja na parapetach, balkonach lub tarasach. Trzeba pamiętać o ścięciu kwiatostanu po przekwitnięciu, by zapobiec wytwarzaniu się nasion.

Rozmnażanie żyworódki jest bardzo proste. Tworzą się na liściach rozmnóżki, które wystarczy na kilka dni wstawić do wody (w celu ukorzenienia) a następnie przesadzić do doniczki. Jeżeli rozrasta się zbyt bardzo należy ją rozmnożyć a stare pędy wyrzucić.

Działanie żyworódki pierzastej

Żyworódka pierzasta zawiera w sobie mnóstwo mikro – i makroelementów (miedź, cynk, mangan, bor, selen, krzem, glin, potas, żelazo czy wapń), a także witaminę C. Dzięki temu przejawia doskonałe właściwości:

  • antybakteryjne (mangan) i wirusobójcze;
  • antygrzybiczne;
  • przeciwzapalne;
  • przeciwalergiczne (mangan);
  • antyseptyczne i ściągające skórę (bor);
  • stabilizuje podwyższony poziom cukru we krwi;
  • reguluje produkcję serum (cynk);
  • zmniejsza przekrwienia i obrzęki;
  • regeneracyjne (przyspiesza proces gojenia ran, oczyszcza je z ropy z obumarłych części, jak również powoduje blednięcie blizn);
  • zwiększające ogólną odporność organizmu (immunostymulujące) oraz wytrzymałość skóry na urazy mechaniczne (witamina C).

Jakie zastosowanie ma żyworódka pierzasta?

Żyworódka pierzasta, a zwłaszcza jej liście oraz sok z rośliny, ma bardzo bogate zastosowanie w lecznictwie oraz kosmetyce. Ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, jest skuteczna w takich dolegliwościach jak:

  • zmiany i choroby skórne (trądzik, egzemy, trudno gojące się rany, oparzenia, nadżerki, odleżyny, blizny pooperacyjne czy wrzody);
  • infekcje i choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (jak grypa, astma oskrzelowa (dychawica) i alergiczna, zapalenie oskrzeli i płuc, angina, kaszel oraz katar – także sienny);
  • rany i stany zapalne w obrębie jamy ustnej (m.in. paradontoza, krwawienie z dziąseł, bóle zębów), usuwa nieprzyjemny zapach z ust;
  • dolegliwości w okolicach intymnych (np. nadżerka szyjki macicy, zapalenie i pękanie sutków – u kobiet karmiących -, stany zapalne narządów płciowych czy też hemoroidy);
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego jak zgaga;
  • bóle różnego pochodzenia (m.in. głowy, mięśni i stawów, reumatyczne czy kręgosłupa);
  • łagodzi obrzęki zmęczonych stóp oraz przeciwdziała nadmiernemu poceniu się;
  • działa kojąco w przypadku zapalenia spojówek.

Na każdą z powyższych dolegliwości należy zastosować odpowiedni sposób dawkowania żyworódki – w postaci kropli, maści lub okładów z liści. Można skorzystać z gotowych produktów (dostępne w aptekach, sklepach zielarskich oraz niektórych drogeriach). Jest też możliwość sporządzenia samodzielnie domowej mikstury na bazie liści oraz alkoholu (nalewka lub krople). Po dodaniu tłuszczu (koniecznie w kąpieli wodnej) uzyskuje się maść do okładów lub nacierań miejscowych różnych okolic (np. w bólach kostno-stawowych lub miejscowych).

W sprzedaży rynkowej dostępne są również produkty z żyworódki połączonej z aloesem lub nagietkiem, z którym wykazuje pozytywne korelacje. Składniki te wzmacniają wzajemnie swoje działanie.

Czy są przeciwwskazania do stosowania żyworódki pierzastej?

W zasadzie nie ma przeciwwskazań do stosowania żyworódki pierzastej w postaci nieprzetworzonej (chyba, że występują objawy nietolerancji lub alergiczne).

Ostrożność należy także zachować przy spożywaniu soku konserwowanego spirytusem (około 23 % nawet do 40 %). Takiej formy nie powinni spożywać:

  • osoby z podwyższoną zawartością potasu (w górnej granicy normy lub powyżej niej);
  • dzieci;
  • kobiety w ciąży.
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.