Samotność – przyczyny, objawy, jak sobie z nią poradzić

Czym jest samotność?

Samotność jest dość poważnym problemem naszych czasów. Ze względu na rozwój różnych technologii, które ułatwiają nam życie, ludzie mogą bez problemu wykonywać niemal wszystkie niezbędne do przeżycia czynności bez wychodzenia z domu. Skutkuje to brakiem przełamywania nieśmiałości i problemami z nawiązywaniem relacji międzyludzkich. Nie należy mylić samotności z byciem samemu. Bycie samemu (jako po prostu bycie osobą stanu wolnego, bez partnera), może być całkowicie świadomą decyzją, wywołaną przez przeróżne czynniki. Samotności się nie wybiera. Samotność to poczucie wyobcowania, brak bliskich ludzi w postaci przyjaciół, rodziny, znajomych. Samotność może być chroniczna (na ogół w przypadku ludzi z jakimiś zaburzeniami lub problemami życiowymi, z którymi nie umieją sobie poradzić) lub przejściowa, wywołana na przykład zmianą środowiska, przeprowadzką, śmiercią kogoś, kto był dla nas ważny.

Jak głosi znany cytat z “Małego księcia” – “Wśród ludzi jest się także samotnym”. W takim rozumieniu samotności, chodzi po prostu o brak możliwości porozumienia się z innymi ludźmi. Kiedy mamy zupełnie inne poglądy i podejście do życia, inne priorytety, pragnienia, marzenia i sposób patrzenia na świat, nie będziemy w stanie nawiązać bliskeij relacji, choćbyśmy mieli wokół siebie prawdziwe tłumy.

Jakie mogą być przyczyny samotności?

Samotność może mieć wiele przyczyn. Pomijając jakieś dysfunkcje, związane z naszą psychiką, które mogą uniemożliwić nam budowanie poprawnych relacji międzyludzkich, do częściej spotykanych przyczyn tego, że czujemy się samotni należą:

  • bycie swoistą “twierdzą”, to znaczy, że po prostu mniej lub bardziej świadomie nie dopuszczamy ludzi do siebie. Ze względu na trudną przeszłość, bolesne doświadczenia, nadmierną nieśmiałość albo wręcz przeciwnie, zbyt duże mniemanie o sobie, budujemy wokół swojej osoby mury. Należy pamiętać, że taka postawa z pewnością zniechęci innych do nawiązania z nami znajomości. Mało komu będzie się chciało poświęcać dużą ilość czasu na przełamanie naszej bariery. Poza tym, nikt nie lubi czuć się jak intruz, prawda?
  • zbyt małe poczucie bycia ważnym w okresie wczesnego dzieciństwa, wówczas w naszym mózgu zostaje zakodowane poczucie pewnego odrzucenia, braku spełniania potrzeb, które może zaowocować poczuciem chronicznej samotności w późniejszych etapach życia
  • poczucie całkowitej zależności od rodziców, które spowodowało, że nie umiemy być sami, i każde nawet krótkie okresy braku uwagi wpędzają nas w poczucie samotności i lęku, boimy się, że już nikomu na nas nie zależy, jesteśmy uzależnieni od cudzej obecności (najpierw rodziców, później przyjaciół, znajomych, partnerów), nie potrafimy zająć się sobą i swoim życiem
  • niskie poczucie własnej wartości, które sprawia, że nie czujemy się dość dobrzy, by nawiązywać relacje z innymi ludźmi. Uważamy się za gorszych, nie jesteśmy w stanie uwierzyć, że ktoś mógłby nas polubić i chcieć spędzać z nami czas. Wolimy cierpieć w samotności i nie przeszkadzać innym swoją osobą. Jest to poważny problem, z którym ciężko poradzić sobie samemu. Należy jednak pamiętać, że nie należy leczyć swojego poczucia niskiej wartości cudzą obecnością. Jest to rozwiązanie na krótką metę, które sprawi, że staniemy się całkowicie zależni od drugiej strony. Bo przecież bez niej, znowu będziemy czuć się nikim
  • problemy z zaufaniem, najczęściej spowodowane złymi doświadczeniami lub negatywnymi wzorcami, które mieliśmy lub mamy wokół siebie. Bez zaufania nie potrafimy dać się poznać, przez co nie jesteśmy w stanie budować prawdziwej relacji
  • strach przed utratą niezależności – przecież relacje (obojętnie na jakiej płaszczyźnie) tworzą różnej maści zobowiązania. Jeśli chcemy być fair w stosunku do innych ludzi, nie możemy tak po prostu zniknąć, wyjechać, przestać się odzywać. Chcąc wykazywać się empatią, będziemy zmuszeni do podtrzymywania kontaktu, udzielania wsparcia i dzielenia się sobą. Niektórych ludzi to przeraża, boją się, że nie będą w stanie udźwignąć odpowiedzialności za innych. Wolą więc zostać samotnymi, co bynajmniej nie jest dla nich korzystne

To tylko niektóre przyczyny samotności. Jest ona bowiem zjawiskiem złożonym, które u każdego człowiek może mieć inne przyczyny. Jeśli jednak doskwiera ci samotność, zastanów się, czy przypadkiem nie przyczynia się do niej jeden z powyższych czynników. Kiedy już poznasz powody swojego poczucia wyobcowania, łatwiej ci będzie pokonać problem.

Następstwa samotności, oraz sposoby radzenia sobie z nią

Samotność zdecydowanie należy zaliczyć do zjawisk negatywnych, szczególnie jeśli występuje w chronicznej postaci. Człowiek jest z natury zwierzęciem stadnym, samotność nie służy naszej psychice. Ponieważ będąc samotnym nie czujemy się komfortowo, bardzo wiele osób próbuje znaleźć jakieś wyjście z tej sytuacji, budując swego rodzaju alternatywną rzeczywistość, mającą przynieść ukojenie. W ten sposób powstają pracoholicy, którzy maskują samotność wiecznym brakiem czasu i nadmiarem obowiązków, superpopularni, których znają wszyscy, ale w sumie nic o nich nie wiadomo, gwiazdy, dla których miłość tłumów jest namiastką relacji z innymi ludźmi i osoby, które bardzo często zmieniają partnerów, próbując wypełnić pustkę, która w nich jest. Najczęstszymi następstwami samotności są:

  • lęk
  • poczucie wyobcowania
  • samoalienacja
  • wstyd
  • podatność na zaburzenia psychiczne (zwłaszcza depresję)
  • nieufność wobec wszystkich innych ludzi

Jak więc można walczyć z samotnością? Najprościej będzie skorzystać z pomocy psychoterapeuty, który pomoże nam znaleźć przyczyny naszej samotności. W przypadku osób zmagających się z tym problemem bardzo ważne jest, aby pomiędzy klientem, a terapeutą mogła wytworzyć się silna więź, oparta na zaufaniu. Dlatego nie warto zrażać się ewentualnymi porażkami i szukać tak długo, aż trafimy na odpowiednią osobę, która zrobi na nas dobre pierwsze wrażenie. Jeśli z jakichś względów nie chcesz korzystać z pomocy psychologa, postaraj się znaleźć jakieś wsparcie w swoim otoczeniu. Jeśli czujesz się samotny, logicznym wydaje się być fakt, że nie masz nikogo bliskiego. Rozejrzyj się jednak uważnie, może jest ktoś, przyjaźnie i życzliwie nastawiony, kto pomoże ci poradzić sobie z pewnymi kwestiami.

Jeśli główną przyczyną twojej samotności jest nieśmiałość, możesz spróbować poszukać znajomych przez internet. Stosuj metodę małych kroczków. Nikt nie mówi, że będzie łatwo, ale warto zrobić ten wysiłek i postarać się zmienić swoje życie. Kiedy już poznasz przyczynę swojej samotności, postaraj się ją zwalczyć. Najprawdopodobniej będzie to wymagało od ciebie zmiany nastawienia i wyjścia ze swojej strefy komfortu. Być może będziesz musiał komuś wybaczyć i uwierzyć, że nie wszyscy będą powodem twojego rozczarowania. Z pewnością nie będzie to łatwe, ale na pewno poprawi jakość twojego życia. Stosuj metodę ograniczonego zaufania, powoli pogłębiając znajomości. I co bardzo ważne, kiedy dojdziesz do momentu, że będziesz gotowy się otworzyć i nawiązać relacje, nie osaczaj innych swoją osobą. Pozwól wszystkiemu toczyć się naturalnie i ciesz się ze wsparcia, jakie daje posiadanie bliskich osób.

Samotność – przyczyny, objawy, jak sobie z nią poradzić
5 (100%) 5 votes
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.