Podwyższony poziom normy monocytów u dziecka

Wyniki morfologii z rozmazem pokazują szereg różnych wartości. Jednym z nich jest poziom monocytów we krwi. Ich nadmiar lub zbyt mała ilość będą wskazywały na prawdopodobieństwo różnego rodzaju schorzeń czy infekcji a nawet poważnych chorób, włącznie z nowotworowymi.

Monocyty, co to jest?

Monocyty należą do komórek wchodzących w skład układu immunologicznego człowieka. Znane są też po inną nazwą jako komórki żerne lub fagocyty. Tworzą się z komórek macierzystych ludzkiego szpiku. Jednym z elementów ich budowy są receptory posiadające zdolność do wykrywania chemokoin przenoszących informacje o procesach zapalnych w organizmie. Monocyty określenie żerne zawdzięczają zdolności przemieszczania się pomiędzy komórkami ścian krwionośnych, by samemu przekształcić się w komórki i pochłonąć obce ciała oraz drobnoustroje zapobiegając ich rozprzestrzenianiu. Gdy badanie krwi wykazuje mniejszą niż standardowa ilość monocytów we krwi, wartość ta może sygnalizować toczący się w organizmie proces chorobowy.

Monocyty – białe krwinki

Krwinki białe, czyli leukocyty są składnikiem układu odpornościowego organizmu. Krew obwodowa zawiera 5 rodzajów białych krwinek, są to:

Monocyty stanowią ok. 5-8% wszystkich białych krwinek. Czas życia każdego z nich wynosi 4 dni, to dlatego tak istotna jest ich zdolność stałego odbudowywania swojej liczby. Produkcja monocytów przebiega w szpiku kostnym oraz układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Każdy z monocytów składa się z owalnego jądra, mitochondriów, aparatu Golgiego i cytoplazmy a ich funkcjonowanie opiera się na właściwiej produkcji:

  • interferonu, czyli białka hamującego namnażanie się wirusów
  • leukotrienów, czyli lipidów wywierających wpływ na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego
  • interleukinów, czyli białek, które biorą udział w procesach krwiotwórczych i odpornościowych organizmu

Monocyty – zadania

Monocyty powstałe w szpiku kostnym wędrują dalej do krwi, nie pozostają w niej jednak zbyt długo i już po 1-3 dniach przedostają się w okolice najważniejszych organów w organizmie. Prawie połowa wszystkich monocytów gromadzi się wokół śledziony. Gdy monocyty dotrą już do swojego miejsca przeznaczenia ulegają przekształceniu zamieniając się w makrofagi.

Monocyty posiadają ściśle określone funkcje. Po dotarciu do celu i przekształceniu się w makrofagi ich zadanie polega na fagocytowaniu, „pożeraniu” zbędnych już organizmowi komórek i resztek tkanek a także na wchłonięciu patogennych drobnoustrojów. Monocyty posiadają zdolność migracji, przemieszczania się, oznacza to, że są w stanie przenieść się wszędzie tam, gdzie akurat są potrzebne, by wykonać swoje zadanie, potrafią nawet przekraczać ściany naczyń komórkowych, by dostać się na miejsce. Cecha ta nazywa się diapedezą.

Monocyty – normy

Normy monocytów w krwi obwodowej powinny wynosić:

  • 0–1,5 G/l :  u noworodków poniżej 7 dnia życia
  • 0,05–1,1 G/l :  u dzieci w wieku od 7 dni do 1 roku życia
  • 0–0,8 G/l :  u dzieci powyżej 1 roku życia i u osób dorosłych

Procentowy udział monocytów w morfologii  krwi obwodowej z rozmazem posiada znaczenie diagnostyczne. Norma monocytów u dzieci powinna wynosić:

  • 0–12% :  noworodki poniżej 7 dnia życia
  • 2–7% : dzieci powyżej 7 dnia życia do 6 roku życia
  • 5–12% : dzieci powyżej 6 roku życia oraz dorośli

Teoretycznie norma monocytów u dzieci jest dość podobna do normy u osoby dorosłej. Warto jednak pamiętać, że w przypadku dzieci za prawidłowe uznaje się jeszcze wartości wyższe niż standardowe. Dlatego zawsze dobrze jest sprawdzić normy charakterystyczne dla badania w danym laboratorium.

Przyczyny podwyższonego poziomo monocytów u dziecka

Gdy u pacjenta badanie wykazuje zbyt dużą ilość monocytów ponad wskazaną normę, zjawisko to nazywa się monocytozą. Istnieje wiele przyczyn wystąpienia monocytozy, najczęściej powodują ją:

  • choroby hematologiczne, takie jak: ostra białaczka monocytowa, białaczka przewlekła lub ziarnica złośliwa
  • różnego rodzaju zakażenia zarówno bakteryjne jak i wirusowe
  • szczególnie związana z monocytozą jest  mononukleoza
  • choroby wynikające z procesów zapalnych jelita
  • przewlekły i silny stres
  • schorzenia wątroby
  • stosowanie różnych leków, choćby sterydów
  • stan po resekcji śledziony

Przyczyny obniżonej normy monocytów

Przeciwieństwem dla monocytozy jest monocytopenia, czyli niedobór monocytów w organizmie. Przyczyn tego zjawiska jest znaczenie mniej niż w przypadku monocytozy. Monocytopenia może wystąpić na skutek obecności w organizmie niektórych chorób zakaźnych lub wrodzonej niedokrwistości aplastycznej. Przyczyną może też być wrodzone zaburzenie odporności, choroby zanikowe szpiku kostnego lub wiele z infekcji.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.