Podwyższone TSH w ciąży – objawy i przyczyny

TSH jest skróconą nazwą hormonu tyreotropowego produkowanego przez przedni płat przysadki mózgowej. Wpływa on na prawidłowe działanie tarczycy. Sprawdzenie poziomu TSH pozwala pozwala wykryć nieprawidłowości w funkcjonowaniu tarczycy. Regułą powinno być dodatkowo badanie FT3 (wolna tyroksyna) oraz FT4 (wolna trójjodotyronina). W przypadku prawidłowego poziomu TSH zarówno FT3, jak i FT4 także powinny być prawidłowe. Gdy jednak tak nie jest, należy szukać przyczyn pozatarczycowych. Poziom TSH poniżej norm oznacza nadczynność tarczycy, natomiast jego podwyższenie wskazuje na niedoczynność tarczycy. W obydwu przypadkach diagnozą oraz dobraniem odpowiednich leków zajmuje się lekarz endokrynolog.

Na czym polega badanie TSH?

Badanie TSH jest jednym z najbardziej podstawowych i najważniejszych badań wykonywanych w ciąży. Jego wykonanie jest zalecane przed decyzją o zajściu w ciążę oraz obowiązkowe w jej trakcie. Ponieważ jest to badanie wykonywane z krwi, nie niesie ze sobą żadnego zagrożenia, zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Na pobranie krwi należy przyjść rano, na czczo. Jest to badanie refundowane, jeśli jednak z jakichś przyczyn chcemy za nie zapłacić sami, jego cena, w zależności od miejsca wykonywania, wynosi między 18 zł – 25 zł.

 Normy TSH

Zwykle prawidłowa wartość TSH mieści się w granicach 0,4 do 4,0 mlU/l. Dla kobiet w ciąży normy są nieco bardziej restrykcyjne i zależą od trymestru. Standardowo powinny się mieścić w poniższych granicach:

I trymestr — od 0,01 do 2,32 mIU/l
II trymestr — od 0,1 do 2,35 mIU/l
III trymestr — od 0,1 do 2,65 mIU/l

Należy zwrócić uwagę, że laboratoria stosują różne testy i podawane przez nie normy mogą się od siebie różnić. Zawsze na wynikach badań krwi podawane są widełki, w jakich, według zastosowanego testu, mieści się prawidłowy wynik. Brany jest także pod uwagę trymestr ciąży. Dlatego powyższe ramy należy traktować jako przybliżone a w interpretacji wyników zawsze zwracać uwagę na te podane przez laboratorium diagnostyczne, w którym wykonywano badanie.

Objawy niedoczynności tarczycy

Niewielka niedoczynność tarczycy może nie dawać objawów, jednak kiedy się one pojawiają, należą do nieprzyjemnych. Typowym objawem jest przybranie masy ciała, uczucie zmęczenia, senności, zimna czy obniżone samopoczucie. Niedoczynność tarczycy może być także przyczyną zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności. W większości przypadków objawy ustępują po wprowadzeniu leczenia i unormowania się hormonów tarczycy, jednak niekiedy może to zająć nawet parę miesięcy. Dlatego w przypadku planowania ciąży istotne jest sprawdzenie poziomu TSH odpowiednio wcześniej. Niekiedy zdarza się też, że sama niedoczynność tarczycy jest objawem choroby. Dzieje się tak w przypadku choroby Hashimoto — autoimmunologicznej choroby będącej określanej także przewlekłym limfocytowym zapaleniem tarczycy. Choroba tak jest znacznie niebezpieczniejsza niż sama obecność niedoczynności tarczycy. W przypadku kobiet w ciąży może powodować poronienia. Aby wykluczyć lub potwierdzić to, czy niedoczynność tarczycy ma swoje źródło w chorobie Hashimoto należy wykonać proste badanie z krwi — oznaczenie poziomu anty-TPO.

Niedoczynność tarczycy w ciąży

W przypadku ciąży niedoczynność tarczycy wpływa nie tylko na samopoczucie matki, ale także na rozwój dziecka. Stąd bardzo rygorystyczne normy, jeśli chodzi o poziom TSH dla ciężarnych. Możliwe jest, że u kobiety z wcześniej prawidłowymi wynikami TSH niedoczynność pojawi się w trakcie ciąży. Powinno to być ściśle kontrolowane przez lekarza prowadzącego. W przypadku kobiet, które już wcześniej były świadome swojej niedoczynności tarczycy ważne jest, aby nie odstawiać leków a jedynie skorygować ich dawkę — jest bardzo prawdopodobne, że dawka będzie musiała ulec zwiększeniu. Dlaczego akurat w ciąży odpowiedni poziom TSH jest tak istotny? Tarczyca płodu jest w stanie produkować własne hormony dopiero w okolicy 10 – 12 tygodnia ciąży. Do tego czasu niezbędne jest korzystanie z hormonów produkowanych przez organizm matki. Niedostarczenie odpowiedniej ilości hormonu, zwłaszcza w okresie pierwszych 10 – 12 tygodni ciąży może skutkować szeregiem wad, włącznie z obumarciem płodu oraz przedwczesnym porodem. Skrajnym zaburzeniem występującym u dzieci, których matki w trakcie ciąży miały nieleczoną lub nieprawidłowo leczoną niedoczynność tarczycy jest kretynizm tarczycowy objawiający się między innymi obniżeniem ilorazu inteligencji oraz zaburzeniami rozwoju fizycznego.

Czy niedoczynności w ciąży należy się bać?

Z całą pewnością na niedoczynność tarczycy należy w ciąży wyjątkowo uważać. Skutki niedoczynności tarczycy matki w rozwoju płodu mogą być wyjątkowo poważne. Nie można ignorować zaleceń lekarza. Jeśli zdecyduje on o przepisaniu leków należy je regularnie brać i kontrolować wyniki badań. Nie ma jednak powodu, żeby przyszła matka z prawidłowo prowadzoną niedoczynnością tarczycy nie mogła urodzić zdrowego dziecka. Najistotniejsze w tym wypadku są badania oraz konsultacja z lekarzem.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.