Początkowe stadium świerzba – przyczyny, objawy, leczenie

Świerzb jest to pasożytnicza choroba skóry, jedna z chorób znanych człowiekowi już od wielu lat. W czasach starożytnych powstały pierwsze opisy tego schorzenia. Mimo tego, iż medycyna od czasów starożytnych zdążyła bardzo pójść naprzód, choroba ta dotyka dalej wiele ludzi na świecie. Co parę lub paręnaście lat, lekarze zauważają występowanie coraz większej liczby chorych na świerzb, a nawet, powstają lokalne epidemie tą chorobą.

Świerzb wywołuje świerzbowiec ludzki, nazwa z łaciny: Sarcoptes scabiei. To pasożyt zewnętrzny, pochodzący do rzędu roztoczy. Świerzbowiec mnoży się na powierzchni skóry nie tylko człowieka, ale i również zwierząt. Odżywia się jej komórkami. Bez organizmu swojego żywiciela, świerzbowiec może przeżyć do maksymalnie 3 dni. Choroba ta nie ma żadnych zależności swego występowania od płci, wieku chorego czy warunków socjoekonomicznych, w jakich żyje osoba zakażona. Jednak w środowiskach zaniedbanych, świerzbem można zarazić się o wiele szybciej i łatwiej. Najczęściej do zarażenia dochodzi w dużych skupiskach ludzi takich jak domy opieki, szkoły. Źródłem infekcji w wielu przypadkach są także osoby, posiadające obniżoną odporność (zakażone wirusem HIV).

Początkowe stadium świerzba- objawy

W pierwszym stadium tuż po zakażeniu świerzbowcem, objawy mogą być w ogóle niewidoczne. Dopiero z czasem zaczną pojawiać się pierwsze symptomy zakażenia. W pierwszej kolejności zazwyczaj pojawia się bardzo nieprzyjemne uczucie świądu w okolicy ud. Objaw ten pojawia się na około 3 do 4 tygodni po zakażeniu świerzbowcem. Jednak nie w każdym przypadku tak bywa, świąd może również pojawić się w innych partiach ciała.

Następnym objawem jest małe zaczerwienienie się skóry, w miejscu, gdzie zlokalizowany jest pasożyt. Z biegiem czasu, w miejscach zainfekowanych, zacznie widoczna być wysypka i przeczosy. Przeczosy są to liniowe ubytki w skórze, powstają one przez drapanie się. Pojawią się również grudki, które będą miały w sobie surowiczą lub ropną treść. Właście te zmiany skórne są powodem wystąpienia silnego świądu. Dolegliwość ta staje się bardzo uciążliwa zwłaszcza w porze nocnej, po kąpieli, w tym czasie uczucie swędzenia i pieczenia stanie się bardzo nasilone. Świerzbowce stają się pobudzone po zmianie temperatury, wynikającej ze wziętej kąpieli. Na początku wysypka umiejscowiona jest pod łokciami, między palcami, piersiami, kolanami, wokół narządów płciowych i pomiędzy łopatkami. W trakcie rozwinięcia się choroby, wszystkie objawy nasilają się, a miejsc zainfekowanych świerzbowcem jest coraz więcej, a więc świąd również nasila się.


Rozpoznanie zakażenia świerzbowcem może być nieraz trudne, szczególnie u ludzi, którzy dbają o swoją higienę osobistą. Zmiany skórne mogą wtedy bowiem przypominać zwykłą alergię. Wtedy przyczyny jej wystąpienia szuka się w środkach do mycia, jedzeniu, detergentach. Jeśli choroba zostanie w miarę szybko zdiagnozowana, leczenie będzie dla pacjenta mało uciążliwe i krótkie, a objawy szybko ustąpią. Gdy, któreś z objawów zaczną występować u nas, należy czym prędzej udać się do dermatologa, który po badaniach wykluczy lub potwierdzi zakażenie świerzbowcem.

U małych dzieci oraz niemowląt, uczucie swędzenia oraz podrażnienie skóry, może pojawić się również na twarzy, szyi, dłoniach, stopach i skórze głowy. Jeżeli osoba po raz pierwszy została zarażona świerzbem, objawy u niej mogą pokazać się nawet po upływie kilku tygodni. Jeśli jednak ktoś chorował już na to schorzenie, objawy mogą być dokuczliwe, już po paru dniach.

Najrzadziej spotykanym rodzajem świerzbowca jest świerzbowiec norweski, daje on inne objawy, takie jak między innymi: skorupowate i łuszczące się wrzody.

Jak można zarazić się świerzbem?

  • poprzez bliski kontakt z zainfekowaną osobą (dotyk skóry, spanie z chorą osobą w łóżku)
  • wspólne używanie ręczników
  • korzystanie z tych samych rzeczy osobistych

Świerzb najczęściej dotyka wszystkich członków rodziny, więc terapia powinna obejmować wszystkich zarażonych. Pasożyt ten może znajdować się na wszystkich rzeczach codziennego użytku, więc w trakcie kuracji należy zadbać o szczególną higienę. Przede wszystkim:

  • należy często zmieniać pościel
  • regularnie zmieniać odzież w tym bieliznę
  • często prać i wymieniać ręczniki

W jaki sposób leczyć świerzb?

Bardzo często lekarze mylnie diagnozują świerzb, gdyż objawy tej choroby nieraz przypominają zupełnie inne schorzenia np.: alergię skórną. Wiele osób nie wiąże ze sobą chwili zarażenia z chorobą, gdyż objawy pokazują się w późnym czasie. Poprzez drapanie zmian, powstają rany, przez co skóra ulega zakażeniu również paciorkowcami i gronkowcami, co dodatkowo utrudnia lekarzowi trafnego ustalenia choroby. Jednak, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się schorzenia, powinno się jak najszybciej rozpoznać chorobę, zaraz po wystąpieniu jej pierwszych objawów. Podejrzewać świerzb można przede wszystkim, kiedy nam lub także innym domownikom towarzyszy silne uczucie świądu. W takiej sytuacji, zarówno my, jak i nasi pozostali lokatorzy, powinni czym prędzej zgłosić się do dermatologa. Leczenie tego schorzenia polega przede wszystkim na smarowaniu ciała, produktami z permetryną, maścią siarkową, a także preparatami, mającymi w składzie lindan. Takie produkty występują zazwyczaj w postaci nalewek, maści, żeli. Do zmniejszenia uczucia świądu, wykorzystuje się także leki przeciwhistaminowe i kalaminę. Leki nakłada się od szyi, po czym kieruje się w dół na inne części ciała, preparat należy nakładać ze szczególną uwagą na miejsca zmienione chorobowo. Preparat powinien utrzymać się na skórze około ośmiu godzin.

Początkowe stadium świerzba – przyczyny, objawy, leczenie
5 (100%) 6 votes
Może ci się spodobać również