Monocyty: charakterystyka, funkcje, normy, badanie

Monocyty, zwane również fagocytami, to komórki znajdujące się w organizmie każdej osoby, których głównym zadaniem jest pochłanianie obumarłych tkanek oraz chorobotwórczych bakterii. Niezwykle ważne jest również to, iż monocyty odpowiedzialne są za produkcję interferonu, czyli białka hamującego namnażanie się wirusów. Monocyty produkowane są w szpiku kostnym, jednak pomiędzy komórkami ścian naczyń krwionośnych mogą się przedostawać krwi, docierając następnie do innych narządów znajdujących się w organizmie. Czym jednak charakteryzują się monocyty, jak powinny kształtować się ich normy i o czym mogą świadczyć podwyższone normy?

Charakterystyka monocytów

Monocyty charakteryzują się dosyć dużymi wymiarami (od około 10 do 20 mikrometrów), dlatego też zalicza się je do największych krwinek znajdujących się w ludzkiej krwi. Zawierają one rozbudowaną strukturę tzw. aparatu Golgiego, a także duże ilości mitochondriów i kizosomów, dzięki czemu mogą bez problemu spełniać wszystkie swoje funkcje. W którym jednak miejscu powstają monocyty? Produkowane są one głównie w szpiku kostnym, a ich synteza związana jest z dosyć skomplikowanym procesem, który fachowo nazywany jest monocytopoezą.

Najważniejsze funkcje monocytów

Monocyty spełniają w organizmie każdej osoby wiele różnych funkcji, jednak najważniejsze jest to, iż eliminują one z organizmu chorobotwórcze drobnoustroje oraz zbędne komórki. Można zatem śmiało stwierdzić, iż monocyty w pewnym sensie wpływają na odporność organizmu, dlatego też w sytuacji, gdy jest ich zbyt mało, to taki stan świadczy zazwyczaj o pojawieniu się infekcji, z którą należy rozpocząć walkę.

Normy monocytów u dzieci

Monocyty oznaczane są w morfologii krwi, a jeśli chodzi o ich normy zarówno w przypadku dzieci, jak i osób dorosłych, to przedstawiają się one następująco:

  • 0–1,5 G/l – u noworodków poniżej 7. dnia życia,
  • 0,05–1,1 G/l – u dzieci w wieku od 7 dni do 1 roku życia,
  • 0–0,8 G/l – u dzieci powyżej 1. roku życia, a także u osób dorosłych

Podczas badania z rozmazem krwi obwodowej określa się procentowy udział monocytów w białych ciałkach krwi, dlatego też, jeśli chodzi o normy, to wyglądają one następująco:

  • noworodki poniżej 7 dnia życia 0-12%
  • dzieci powyżej 7 dnia życia do 6 roku życia 2-7%
  • dzieci powyżej 6 roku życia oraz dorośli 5-12%

Jak wygląda przebieg badania?

Badanie normy monocytów przebiega dosyć szybko, jednak na wyniki należy zazwyczaj czekać około 1 dnia. Materiał do badania może zostać pobrany w każdej przychodni, jednak w ciągu kilku godzin powinien on zostać przetransportowany do laboratorium analitycznego. Skąd jednak pobiera się krew do badania? Najczęściej z żyły znajdujące się w okolicy łokcia, jednak zdarzają się bardzo często takie sytuacje, gdy krew zostaje pobrana z innego miejsca np. z palca.

Przed wizytą w przychodni należy pamiętać o tym, aby w odpowiedni sposób przygotować się do badania, co oznacza, że na 12 godzin przed jego przeprowadzeniem nie należy spożywać żadnych posiłków, gdyż w ten sposób może niestety dojść do zafałszowania wyników. Przed pobraniem krwi konieczne jest założenie specjalnej opaski uciskowej, aby umożliwić odpływ krwi z kończyn. W następnym kroku pielęgniarka pobiera odpowiednią ilość krwi, która zostaje umieszczona w specjalnej próbówce. Po pobraniu materiału do miejsca wkłucia należy przyłożyć kawałek waty, aby zahamować krwawienie, pamiętając o tym, aby nie masować ani nie rozcierać tego miejsca, ponieważ jedynie w ten sposób możliwe będzie uniknięcie pojawienia się siniaka.

Podwyższone normy monocytów u dzieci

W sytuacji, gdy wyniki badań u dziecka wskażą podwyższoną normę monocytów, to zazwyczaj świadczy to o niegroźnej infekcji. Jeśli jednak u dziecka pojawiły się dodatkowo powiększone węzły chłonne, to dziecko najprawdopodobniej zmaga się z mononukleozą zakaźną, którą wywołuje wirus EBV. W takim przypadku konieczna jest wizyta u lekarza, który najczęściej przepisuje leki przeciwgorączkowe.

Czasem zdarza się jednak, iż w trakcie trwania choroby pojawiają się powikłania bakteryjne, dlatego też w takim przypadku konieczne może być podanie odpowiedniego antybiotyku.

Podwyższone normy monocytów u dorosłych

W przypadku osób dorosłych podwyższone normy monocytów zdarzają się dosyć często, ponieważ ich wzrost obserwowany jest najczęściej u osób, które zmagają się z takimi chorobami jak infekcje bakteryjne i wirusowe (w szczególności listerioza, gruźlica, kiła), kolagenoza (np. toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów), choroba Leśniewskiego-Crohna, sarkoidoza, przewlekłe stany zapalne, choroby związane z krwią i układem odpornościowym, niektóre choroby nowotworowe, zakażenia pierwotniakami i zakażenia riketsjami, a także choroby spichrzeniowe.

Warto również wiedzieć o tym, iż podwyższone normy monocytów mogą również być spotykane u osób, które palą bardzo duże ilości papierosów, narażone są na silny stres, a także mają problem z uszkodzonymi tkankami, które powstały w wyniku poparzenia.

Obniżone normy monocytów

Monocytopenia, czyli obniżone normy monocytów nie są spotykane zbyt często, jednak należy mieć świadomość tego, iż mogą one świadczyć o wrodzonych lub nabytych zaburzeniach odporności, a także o chorobach zanikowych szpiku kostnego. Jak zostało wspomniane powyżej monocyty produkowane są w szpiku kostnym, dlatego tez każda choroba, która wpływa bezpośrednio na szpik, może doprowadzić do zaburzeń w produkcji monocytów.

Niezwykle ważne jest również to, iż obniżenie się ilości monocytów może być związane z przyjmowaniem określonych leków, najczęściej podczas radioterapii oraz chemioterapii. W niektórych przypadkach może również dojść do obniżenia się poziomu monocytów w związku z niedoborem w organizmie witaminy B12 oraz kwasu foliowego, jednak z problemem tym można walczyć, włączając do codziennej diety produkty spożywcze zawierające obydwie substancje.

Monocyty: charakterystyka, funkcje, normy, badanie
5 (100%) 5 votes
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.