Kumin: wartości odżywcze, właściwości lecznicze, zastosowanie

Kumin, czyli kmin rzymski to przyprawa, która bardzo często mylona jest z kminkiem, jednak w odróżnieniu od niego stanowi ona nieodłączny element kuchni dalekowschodniej. Ta aromatyczna i słodko-ostra przyprawa uprawiana jest głównie w Azji Mniejszej, północnej Afryce, w Indiach i Iranie skąd eksportuje się ją do niemal wszystkich krajów świata. Pomimo tego, iż idealnie komponuje się z typowo dalekowschodnimi potrawami, to można ją również z powodzeniem dodawać do tradycyjnych polskich specjałów. W jaki jednak sposób spożycie kuminu wpływa na nasze zdrowie i w jaki sposób można tę przyprawę wykorzystać podczas przygotowywania codziennych potraw?

Wartości odżywcze kuminu

Kumin podobnie zresztą, jak i inne przyprawy nie zawiera zbyt wielu kalorii. Choć w 100 g znajduje się ich aż 375, to jednak podczas przygotowywania potraw kmin rzymski wykorzystuje się w ilości co najwyżej 5 g, co daje tak naprawdę niezbyt wiele kalorii. Jeśli chodzi natomiast o cenne dla naszego organizmu substancje odżywcze, to w kuminie można znaleźć w szczególności nieznaczne ilości błonnika, białka, jednonienasyconych i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, a także witaminy A, C, z grupy B oraz takie pierwiastki jak magnez, selen, fosfor, żelazo, miedź, sód, wapń, potas oraz cynk.

Kumin w walce z anemią

Kumin z uwagi na zawartość polecany jest do spożycia wszystkim tym osobom, które zmagają się z problemem anemii, jednak po wspomnianą przyprawę warto również sięgać po to, aby zapobiec jej wystąpieniu w przyszłości. Wśród osób, które najbardziej narażone są na rozwój anemii, można wymienić w szczególności kobiety w ciąży, a także te panie, które zmagają się z bardzo obfitym krwawieniem podczas miesiączki, gdyż właśnie wtedy traci się dosyć spore ilości żelaza.

Kumin w walce z cholesterolem oraz cukrzycą

Kumin to przyprawa, która w skuteczny sposób pomaga obniżyć zbyt wysokie stężenie złego cholesterolu we krwi przy jednoczesnym wzroście tego dobrego cholesterolu. Warto również wiedzieć o tym, iż regularne spożycie kuminu w odpowiednich ilościach przyczynia się do obniżenia zbyt wysokiego poziomu glukozy we krwi, dlatego też osoby cierpiące na cukrzycę powinny po tę przyprawę sięgać tak często, jak to tylko możliwe.

Kumin na prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego

Kumin z uwagi na zawartość środków dezynfekujących oraz wielu olejków eterycznych wykazuje właściwości wykrztuśne, dlatego też sprawdza się idealnie podczas uporczywego, mokrego kaszlu, ponieważ pomaga rozrzedzić zalegającą w drogach oddechowych flegmę.

Pozostałe właściwości lecznicze kuminu

Olejki eteryczne obecne w kuminie, a także szereg innych bardzo ważnych substancji wykazują zbawienny wpływ na skórę, ponieważ pomagają one zapobiec wystąpieniu różnego rodzaju infekcji skórnych w tym również grzybicy skóry. Z kolei dzięki zawartości tymolu kumin powinien stanowić nieodłączny element codziennej diety matek mających problemy z karmieniem, ponieważ wzmaga on wydzielanie mleka w trakcie laktacji.

Zastosowanie kuminu w kuchni

Kumin to niezwykle pikantna i aromatyczna przyprawa o bardzo charakterystycznym smaku, która idealnie komponuje się z potrawami kuchni Dalekiego Wschodu. Można ją obecnie zakupić zarówno w formie zmielonej, jak i w ziarenkach. Może występować jako samodzielna przyprawa, jednak kumin można również znaleźć w takich przyprawowych mieszankach jak garam masala, czy też curry. W jaki jednak sposób można wykorzystać kumin w kuchni? Przyprawa ta nadaje się idealnie jako dodatek do ryb, mięs, zup, ryżu, różnego rodzaju marynat, kiszonej kapusty oraz dań przygotowywanych na bazie roślin strączkowych. Kumin stanowi oczywiście nieodłączny element niemal wszystkich potraw kuchni Bliskiego Wschodu a w szczególności hummusu oraz falafela, jednak przyprawę tę można również znaleźć we francuskich i holenderskich serach, niektórych potrawach kuchni meksykańskiej, indyjskich mieszankach przyprawowych, a także niektórych gotowych daniach dostępnych w sklepach.

Kumin 
Kliknij i sprawdź ceny!

Kumin, czyli kmin rzymski to nie to samo co kminek

Wiele osób bardzo często myli ze sobą kumin i kminek, uważając, iż są to dwie różne nazwy tej samej przyprawy, jednak nic bardziej mylnego. Kmin rzymski, czyli kumin to roślina, która występuje głównie w okolicy basenu Morza Śródziemnego (w Polsce w ogóle nie rośnie), natomiast kminek zwyczajny to roślina, którą można spotkać na łąkach oraz w przydomowych ogródkach praktycznie w całej Polsce. Kolejną dosyć istotną różnicą pomiędzy tymi dwoma przyprawami jest ich smak oraz aromat, gdyż kminek przywodzi na myśl typową Polską kuchnię domową, natomiast kumin kojarzy się bardziej z czymś egzotycznym.

Krewetki z kminem rzymskim

Składniki:

  • 10 małych sztuk krewetek w pancerzach,
  • po 2 łyżeczki kuminu i sosu rybnego,
  • po 3 łyżki oleju rzepakowego i sosu sojowego,
  • 1 średniej wielkości cebula (drobno posiekana),
  • 3 ząbki czosnku, mały kawałek imbiru (około 1,5 cm),
  • 1 łyżeczka octu ryżowego,
  • 1/2 świeżej papryczki chili

Sposób przygotowania:
Krewetki dokładnie opłukać pod bieżącą wodą i osuszyć. W woku lub na głębokiej patelni rozgrzać olej, wrzucając na niego drobno posiekaną cebulę, imbir i czosnek, a także pokrojoną w plasterki papryczkę chili. Po upływie kilku sekund, gdy przyprawy zaczną aromatycznie pachnieć (należy uważać, aby ich nie przypalić, gdyż staną się gorzkie) należy dorzucić do nich krewetki, smażąc całość przez chwilę oraz dodając następnie sos sojowy i rybny, kumin oraz ocet ryżowy. Po upływie kilku minut danie można ściągnąć z palnika, przekładając je na talerz oraz delektując się jego smakiem.

Pasta z ciecierzycy z papryką i kuminem

Składniki:

  • 250 g ciecierzycy z puszki,
  • po 1/2 łyżeczki kuminu i słodkiej papryki,
  • 1 ząbek czosnku,
  • 1 łyżka soku z cytryny,
  • 3 łyżeczki oliwy z oliwek,
  • szczypta soli i pieprzu do smaku

Sposób przygotowania:
Ciecierzyce odsączyć z nadmiaru wody (można również wykorzystać świeżą ciecierzycę, jednak należy ją wcześniej namoczyć i ugotować zgodnie z informacjami znajdującymi się na opakowaniu) i zmiksować wraz z sokiem z cytryny na gładką masę. W moździerzu czosnek rozetrzeć z odrobiną soli, dodając następnie kumin, pieprz, paprykę oraz oliwę z oliwek. Całość należy następnie bardzo dokładnie wymieszać (najlepiej przy pomocy trzepaczki) tak, aby powstała płynna emulsja. Tak przygotowany płyn należy połączyć ze zmiksowaną pastą z ciecierzycy, doprawiając odrobiną soli do smaku.

Chili con carne

Składniki:

  • 0,5 kg mielonej wołowiny,
  • 1 średniej wielkości cebula,
  • 2 ząbki czosnku,
  • po 1 łyżeczce cukru, kuminu, chili i oregano,
  • 200 g ugotowanej czerwonej fasoli,
  • 1 łyżka oleju rzepakowego,
  • 2 duże pomidory,
  • 1 czerwona papryka,
  • 100 ml bulionu mięsnego,
  • 100 g boczku wędzonego

Sposób przygotowania:
Na dużej patelni rozgrzać olej rzepakowy, wrzucając na nią następnie pokrojoną w kostkę cebulę, przeciśnięty przez praskę czosnek, kumin, chili oraz oregano, smażąc całość przez około 1 minutę. Po upływie tego czasu można stopniowo wrzucać zmielone mięso wołowe oraz pokrojony w drobną kostkę boczek, zarumieniając mięso z każdej strony. Pomidora sparzyć wrzącą wodą, usuwając jego skórkę, krojąc go na mniejsze części, usuwając pestki oraz dorzucając go do smażącego się mięsa. Całość należy doprawić odrobiną soli i pieprzu oraz cukrem. Po upływie 20 minut do potrawy dorzucić pokrojoną w kostkę paprykę, gotując całość jeszcze przez około 10 minut. Po tym czasie dorzucić czerwoną fasolę, pozostawiając patelnię na ogniu jeszcze przez 3 minuty, aż wszystkie smaki się ze sobą przegryzą. Na koniec można dodać odrobinę bulionu, dzięki czemu powstanie nieco płynny sos.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.