Kępki żółte na powiekach

Czym są kępki żółte powiek?

Kępki żółte powiek na ogół nazywane są “żółtakami”. Są to płaskie, guzowate lub wyniosłe zmiany umiejscowione najczęściej w okolicy powiek i są bezpośrednio związane z odkładaniem cholesterolu w organizmie. Choć dla niektórych osób, stanowią jedynie problem estetyczny, warto wiedzieć, że często bywają jedynie objawem prawdziwego niebezpieczeństwa, jakie faktycznie drzemie w organizmie. Występowanie ich w ilości znacznej określa się mianem “ksantomatozy”.

Często stwierdza się ich obecność w przypadku pierwotnej żółciowej marskości wątroby i wrodzonej hipercholesterolemii rodzinnej. Kępki żółte można usunąć sobie na życzenie w kosmetycznych gabinetach, jednak robi się to na własną odpowiedzialność. Ich powstawanie jest bezpośrednio powiązane z metabolicznym błędem w organizmie, na skutek którego, odkładają się tłuszcze. Spichrzanie tłuszczów może odbywać się zarówno wewnątrz komórek, jak i na zewnątrz. Dobrze jest wiedzieć, że w wielu patologicznych sytuacjach związanych z ekspozycją komórek na czynniki uszkadzające, niesprzyjające, dochodzi do gromadzenia w nich substancji, które normalnie nie występują, albo występują w ilościach znikomych. Żółtaki na ogół oznaczają kumulację cholesterolu, sugerującą hiperlipidemię oraz towarzyszącą jej miażdżycę.

Pierwotna marskość żółciowa, a obecność żółtaków

Pierwotna marskość żółciowa jest chorobą zapalną. Choroba jest dziedziczna, związana z występowaniem mutacji w genach, ale na jej pojawienie się ma wpływ też środowisko, infekcje, inne choroby autoimmunologiczne. Pojawia się najczęściej u osób pow. 30 roku życia, częściej u kobiet niż u mężczyzn. Choroba najczęściej stwierdzana jest na poziomie bezobjawowym lub wtedy, gdy wystąpią objawy niespecyficzne, takie jak np. świąd skóry.

Pierwotna marskość żółciowa jest przewlekłym, cholestatycznym schorzeniem należącym do grupy chorób przewlekłych. Choroba rozpoczyna się destrukcją kanalików żółciowych. Dochodzi też do zniszczenia komórek nabłonka i zaczopowania żółcią przewodzików żółciowych. Jest to patologiczny proces, na który poczynają reagować komórki układu immunologicznego, które zachowują się tak, jakby myliły intruza z tkankami własnymi. Naciek komórek odpornościowych, a zwłaszcza limfocytów CD4 i CD8 , limfocytów B, makrofagów (komórki żerne, pożerające drobnoustroje), eozynofili i komórek NK. W wyniku nacieku komórek zapalnych dochodzi do cholestazy, czyli zastoju żółci w miejscach przewidzianych do transportu. Kwasy żółciowe, niestety, są toksyczne dla delikatnych przewodzików. Cholestaza powtórni indukuje zapalenie, i tym razem… martwicę. Dobrze wiedzieć, że martwica to nieprogramowany typ komórkowej śmierci, do którego może dochodzić wyłącznie pod wpływem patologicznego bodźca.

Tym razem okazuje się nim być żółć. Kwasy w niej zawarte są silnymi detergentami. Tym samym, poczynają uszkadzać wątrobę. W wątrobie ma miejsce niszczenie tkanki pod wpływem kolejnego patologicznego czynnika. Tym razem okazuje się nim być napływ komórek T cytotoksycznych (limfocytów T, działających toksycznie na podziały komórkowe). Na skutek gojenia, a właściwie próby zagojenia miejsc, w których uprzednio wystąpiła martwica odkłada się tkanka włóknista łączna. Odkładanie włókien w przestrzeniach okołowrotnych powoduje całkowitą przebudowę tkanek.

Faktem jest niestety, że zdolności regeneracyjne naszej wątroby są ograniczone. Owszem, istnieją komórki, które pod wpływem odpowiednich czynników, potrafią podzielić się tak, by dać życie nowym hepatocytom, ale wymaga to wystąpienia kilku ważnych czynników, które w sytuacji tejże choroby są mocno zaburzone. W związku z tym, że odpływ żółci z niektórych komórek jest zaburzony, cholesterol poczyna gromadzić się w znacznych ilościach w wewnątrz komórek. Często stają się przez to wydłużone, a organelle spychane są na bok. Niedługo po tym tracą na swojej funkcjonalności i wydajności.

Przyczyny pierwotnej marskości wątroby

Nie jest do końca wiadome jaki konkretnie czynnik powoduje chorobę. Czynnik genetyczny na pewno istnieje, co ma związek występowania choroby wraz z innymi schorzeniami o podłożu autoimmunologicznym (reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina zanikowa). Na początku XXI wieku pojawiła się także teoria tzw. “mimikry molekularnej”, czyli jakoby wirus czy inny drobnoustrój wniknął do organizmu któregoś z naszych przodków i pozostawił tu swój materiał genetyczny, w związku z czym jego białko produkowane jest przez organizm nasz własny po dziś, tyle, że układ immunologiczny nadal pozostaje na nie wrażliwy. Sytuacja ujawnia się dopiero gdy wirus podobny do tego sprzed lat, poczyna atakować nasz organizm. Wtedy właśnie organizm zaczyna głupieć i ostatecznie atakuje zarówno ciało obce, jak i tkanki swoje własne. W tym wypadku są to przewodziki żółciowe.

Dlaczego pojawiają się żółte kępki na powiekach?

Kępki żółte zawsze świadczą o złym metabolizmie w ciele człowieka. Czasami pojawiają się również w cukrzycy. Grudki są rozsiane i mają tendencje do zwiększania swoich rozmiarów. Często występują u osób otyłych i z nadwagą. Zbyt duże stężenie trójglicerydów i cholesterolu powoduje odkładanie pomarańczowych tłuszczów. Spontanicznie obserwuje si ich obecność także w okolicach łokci. Ich ułożenie jest równe i symetryczne. Ich zwalczanie wiąże się ze zmianą diety na niskotłuszczową, a w poważniejszych przypadkach należy przyjmować leki obniżające poziom cholesterolu i niektórych tłuszczów. Choć najczęstszym miejscem ich lokalizacji są powieki, spotkać można też żółte kępki wysiewne – na pośladkach, kępki żółte linijne dłoni, kępki żółte guzkowate – sąsiadujące ze stawami, kępki żółte ścięgien stawów – ścięgien Achillesa, rzepki, stawami palców, dłoni, stóp, kolan. Wszystkie powstają jako odpowiedź na podwyższony poziom LDL, VLDL, czyli “złej frakcji cholesterolowej”. Nie wiadomo dlaczego organizm wybiera właśnie te miejsca na odkładanie produktów przemian materii, akurat w tych partiach ciała, wiadome jednak, że należałoby coś zmienić, by zachować zdrowie.

Kępki żółte na powiekach
Oceń artykuł!
Może ci się spodobać również