Heterochromia – objawy, przyczyny, leczenie, częstotliwość występowania, rodzaje

Heterochromia, w języku łacińskim określana jako heterochromia idris, znaczy dosłownie różnobarwność tęczówki. Jest to inaczej zaburzenie, do którego dochodzi podczas rozwijania się tęczówki oka. W jej wyniku u jednej osoby występują ich różne kolory. Sama w sobie nie jest groźna dla zdrowia, ale może stanowić jeden z objawów choroby. Sama heterochromia u człowieka pojawia się w sposób nabyty albo wrodzony.

Noworodki

Przy narodzinach dziecko, prawie w każdym przypadku ma ono niebieskie oczy ponieważ ilość pigmentu melaniny jest wtedy niski. Dopiero później jej poziom zmienia się, a wraz z nim kolor tęczówek u dziecka. To właśnie w momencie owej zmiany, wychodzi na jaw czy maluch „cierpi” na heterochromię czy też nie.

Objawy

Symptomem heterochromii są różne kolory tęczówek objawiające się na dwa sposoby:

  • jedna tęczówka = jeden kolor – w takim przypadku każde z oczu ma inną barwę. Na przykład jedno oko jest w kolorze niebieskim, a drugie w brązowym;
  • jedna tęczówka = wiele kolorów – druga wersja nazywana jest heterochromią częściową. Kawałek tęczówki jest w jednej barwie, a reszta w innej. Mogą występować też odróżniające się kolorem plamki. Czasem dotyczy to tylko jednego oka, czasami obydwu.

Jak to się dzieje?

Za kolor oczu, włosów, a nawet skóry odpowiada barwnik zwany melaniną. Jeśli jej ilość w tęczówkach jest duża, oczy mają ciemną barwę – brązową, a nawet czarną, a gdy mało – jasną (niebieską lub szarą). Zazwyczaj melanina rozkłada się równomiernie i dzięki temu kolor wszędzie jest taki sam, z minimalnymi różnicami w odcieniu. Heterochromia pojawia się gdy ów rozkład został zaburzony – w jednym miejscu jest go mniej, a w drugim więcej, co kończy się oczywiście różnokolorowymi oczami.

Przyczyny

Przyczyny powstawania heterochromii można podzielić na dwie grupy. Każda z nich ma źródło w czym innym.

Genetyka

W większości przypadków pojawienie się różnobarwności tęczówek ma podłoże dziedziczne. Jeśli w momencie narodzin noworodek już ma różnokolorowe oczy lub w ciągu kilku kolejnych dni tak się dzieje, można powiedzieć, że otrzymał ten rodzaj zaburzenia w genach. Potwierdzono badaniami, że gdy ma się do czynienia z heterochromią wrodzoną, występuje ona na skutek dziedziczenia autosomalnie dominującego. Znaczy to, że wystarczy, aby potomek odziedziczył tylko jedną jednostkę zmutowanego genu, a skończy z posiadaniem różnobarwnych tęczówek. Jeśli u człowieka zdiagnozowana heterochromię, istnieje duże prawdopodobieństwo, że jego dziecko również będzie ją mieć.

Innym razem różnobarwne tęczówki powstają z powodu uwarunkowanych genetycznie zespołów wad. W ich grupie znajdują się:

  • zespół Waardenburga – ludzie go posiadający cierpią na niedosłuch, na skórze widoczne są przebarwianie, a na włosach jasne pasma. Oczywiście występuje też omawiana heterochromia.;
  • zespół Hornera – zazwyczaj jest to przyczyna należąca do dzieci. Co prawda nie można jej określić mianem genetycznej choroby. Powstaje ona poprzez uszkodzenie albo całkowite zerwanie współczulnych nerwów. Nerwy te przebiegają pomiędzy okiem a pniem mózgu.;
  • zespół Recklinghausena – nazywa się go także mianem choroby von Recklinghausena, nerwiakowłókniakowatością/neurofibromatozą typu 1. Oprócz zmian koloru tęczówek, pojawiają się także guzy, plamy na skórze czy kostne zmiany.;
  • zespół Blocha-Sulzbergera – w skrócie, barwnik nie jest w stanie być utrzymany.;
  • piebaldyzm – bardziej znany jako bielactwo. Jest podobny do zespołu Waardenburga z tą różnicą, że utrata słuchu od niego nie zależy. U ludzi z piebaldyzmem pojawiające się na skórze plamy mają bardzo niski poziom melaniny, do tego występują jasne pasma we włosach i czasami heterochromia.;
  • choroba Hirschsprunga;
  • stwardnienie guzowate.

Chociaż heterochromia w większości przypadków pojawia się z przyczyn wrodzonych, wyżej wymienione powody występują bardzo rzadko.

Koniecznie przeczytaj!

Nabyte

Do różnobarwności tęczówki dochodzi czasem w trakcie późniejszego życia człowieka. To wtedy należy się zaniepokoić, gdyż pewna ilość przyczyn powodujących heterochromię nabytą jest bardzo groźna. Jeśli tylko się to zauważy, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem (okulistą).

  • Skaleczenie/uraz oka – chociaż z pozoru błahy powód, tak naprawdę jest poważny.
  • Stosowanie leków – może wystąpić przede wszystkim u ludzi z jaskrą, gdy w celu leczenia stosuje się krople do oczu.
  • Stany zapalne – dotyczące naczyniówki/tęczówki oka.
  • Czerniak złośliwy – heterochromia może się pojawić z powodu rozwinięcia się nowotworu tęczówki w okolicy tęczówki.

Leczenie

Leczenie heterochromii jest możliwe, jeśli powstała ona z przyczyn nabytych. W takiej sytuacji pozbycie się jej polega na zastosowaniu terapii mającej wyleczyć schorzenie. W przeciwnym wypadku, gdy różnobarwność tęczówek nie jest spowodowana chorobą, leczenie nie jest konieczne. Nawet w przypadku dzieci nie spowoduje ona pogorszenia się wzroku czy innego negatywnego wpływu na jego rozwój. Jeśli kolorowe oczy sprawiają u człowieka dyskomfort natury estetycznej i psychicznej rozwiązanie mogą stanowić soczewki kontaktowe. Jednakże przed samym stosowaniem ich dobrze jest skontaktować się z okulistą, który da zgodę na ich noszenie i pokaże jak należy poprawnie je zakładać, zdejmować i czyścić je.

Częstotliwość

Chociaż heterochromia jest znana na świecie, liczba osób ją posiadająca nie jest aż tak duża. Wbrew pozorom na te zaburzenie cierpi około 6 na 1000 osób, ale bardziej prawidłowy jest podanie wyniku 1% populacji na całym świecie. Ta drobna różnica pojawia się z powodu bardzo subtelnych różnic w zabarwieniu. W efekcie nawet gdy heterochromia występuje to w zasadzie nikt się nią nie interesuje i jej jako takiej nie kwalifikuje. Ponadto, o ile, dla niektórych jest to skaza, inni uważają go za swój atut. Wśród nich znajdują się sławne osoby takie jak na przykład Benedict Cumberbatch.

Gatunki

Mówić o heterochromii, jako główny gatunek istot „cierpiących” na te zaburzenie podawało się tylko ludzi. Okazuje się jednak, że nawet zwierzęta mogą mieć dwukolorowe tęczówki. Często występują one na przykład u psów rasy husky. Zwykle budzi to podziw, zainteresowanie oraz przynosi na myśl, że takie zwierzęta są piękne i wyróżniające się z tłumu.

 

Heterochromia – objawy, przyczyny, leczenie, częstotliwość występowania, rodzaje
5 (100%) 5 votes
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.