Grelina i leptyna, czyli hormony głodu i sytości.

Grelina nazywana jest hormonem głodu i za jej pomocą całkiem skutecznie walczyć z nadwagą. Ma swoją odwrotność – czyli leptynę, nazywaną hormonem sytości. Jeden i drugi hormon w ludzki organizmie występować może w nadmiarze, dlatego warto poznać metody na obniżenie ich poziomu. Silnie pobudzająca nasz apetyt grelina, reguluje nasze łaknienie, prowadzi do tego, że organizm znajduje się w stanie równowagi energii. Powiązana jest także z hormonami odpowiedzialnymi za nasz wzrost. Miejscem jej produkcji jest żołądek. Pewne ilości greliny występują także w obszarach jelit, trzustki, jąder, łożyska i podwzgórza. Wystarczy, że grelina trafi do obiegu krwi i wtedy ogarnia całe nasze ciało. Stan stężenia tego hormonu w naszym ciele zależeć może od wielu czynników:

  • glukozy
  • insuliny
  • trybu życia
  • diety
  • formy fizycznej
  • stanu układu nerwowego

Hormon grelina jest ściśle związany z procesami żywieniowymi. To za jej pośrednictwem nasze ciało informuje nas, że chyba już pora na posiłek. Kiedy już się najemy, poziom greliny zostaje zredukowany. U ludzi borykających się z problemem bulimii czy anoreksji dostrzega się w następstwie tych chorób podwyższoną ilość greliny. Z kolei u osób otyłych, grelina pod kątem poziomu zostaje zaburzony. Głód czują ciągle, bez względu na poziom hormonu.

 Grelina – stale obecna

Tym, którzy się zastanawiają nad tym, czy opracowano już lek na obniżenie poziomu greliny w ludzkim organizmie, musimy powiedzieć, że taki specyfik zwyczajnie w świecie nie istnieje. Każdy lekarz wzruszy jedynie ramionami o odpowie, że najlepszym z możliwych rozwiązań będzie zażywanie ruchu, poświęcanie czasu na sen, zdrowsza dieta i niepodjadanie po godzinie 18 wieczorem. Oczywiście, dopełnieniem tych wszystkich zaleceń jest jeszcze abstynencja alkoholowa i nikotynowa.

 Jak rozkłada się grelina w ciągu doby?

Naukowcy zaznaczają, że grelina urasta do najwyższych poziomów w godzinach nocnych i wieczornych, około 22 do 4. Hormon ten obecny jest silnie przed zasiadaniem do posiłku oraz w czasie, gdy specjalnie poddajemy nasz organizm głodówce, np. oczyszczającej. Brak odpoczynku i snu ma także wpływ na to, że poziom greliny robi się wysoki. Są to sytuacje, gdy ułatwiona jest możliwość  przytycia.

 Co ma wspólnego grelina z cukrzycą oraz stresem?

U osób zmagających się z cukrzycą występuje zjawisko otyłości i hiperfagii. Wiąże się to ze zwiększonym łaknieniem. Poziom greliny ulega w tym przypadku nieregularności. Mimo jedzenia poziom greliny nie obniża się, a wszystko przez to, że brakuje insuliny. Lekarze stale pracują nad rozwiązaniem zależności między greliną a insuliną. Wartość obecności greliny w ludzkim organizmie szybuje w górę także z powodów stresów. Podobnie jest w przypadkach przebytych stresów pourazowych, związanych często z przykrymi i trudnymi do zaakceptowania wydarzeniami.

 Leptyna – odwrotność greliny.

Z kolei leptyna nazywana jest potocznie hormonem otyłości oraz wzmożonego apetytu. Jeśli jesteśmy w pełni zdrowi, to określony, wysoki poziom leptyny w naszym organizmie daje znać, że nic więcej nie zmieścimy i sytość staje się faktem dokonanym. Ludzie otyli zmagają się ze zjawiskiem, które nazywa się leptynooporność. Wiąże się to z tym, że ciało przywyka do wysokiego poziomu tego hormonu, zakodowana informacja w mózgu sprawia, że apetyt zostaje przyhamowany.

 Skąd pochodzi leptyna i jak oddziałuje nasze ciało?

Leptyna jest zaliczana do grupy hormonów białkowych. Za jego produkcję odpowiadają komórki z rodziny tłuszczowych. Komunikat o wartości jej stężenia we krwi wysyłany jest bezpośrednio do mózgu. Leptyna jest więc swoistym komunikatorem pomiędzy układem krwionośnym a mózgiem. Dzięki niej orientujemy się, jaki jest zapas naszej energii. Gdy leptyna jest wysoka, to znak, że czas na posiłek, by pozbyć się nieprzyjemnego głodu. Po najedzeniu się poziom leptyny obniża się, a tłuszcze biorą udział w procesach spalania. Proces spalania tłuszczów odbywać się będzie sprawniej, im wyższy będzie poziom leptyny w naszym organizmie. Przy niskiej leptynie tłuszcze spalają się trudniej i dłużej. Dietetycy alarmują więc, że do wszelkich zjawisk typu „dieta – cud” należy podchodzić z rezerwą i szczególną ostrożnością. Nadmiernie obniżona leptyna przyczynia się do zwiększenia łaknienia a także trudności z metabolizmem.

 Regulacja leptyny w organizmie

Problemy z nieregularnym poziomem leptyny mogą mieć podłoże genetyczne. Nie bez znaczenia pozostaje  jakość naszego życia codziennego oraz sposób odżywiania. Wygrywają ci, którzy potrafią poświęcić czas na regularny sen. Najlepiej poświęcić na spanie od 7 do 8 godzin. Leptynę uregulujemy także dzięki zdrowej diecie, bogatej w świeże owoce, warzywa, a także ryby i białe mięso. Wszystkie zioła oprócz ostrych są dozwolone. Pomocnym materiałem będzie dla nas indeks glikamiczny, wskazujący wartość IG w poszczególnych produktach. Lepiej jeść kilka posiłków w ciągu dnia, niż jeden lub dwa obfite. Małe posiłki są dla naszego ciała dużo korzystniejsze. Osoby stawiające na częste i małe posiłki mają o wiele więcej leptyny od tych, które decydują się na jeden sowity posiłek w ciągu dnia. Obecność leptyny w ludzkim organizmie zależeć może też od płci. Kobiety w wieku, gdy najczęściej rodzi się dzieci, mają większe stężenie leptyny od rówieśników, ale gdy przechodzą menopauzę, stężenie w porównaniu do męskiego okazuje się mniejsze.

 Jak to się rozkłada?

Największe stężenie leptyny w organizmie ma miejsce pomiędzy północą a porankiem. W dzień jest jej stosunkowo bardzo mało. Różnice między dniem a nocą nie są jednak jednakowe i stale może to ulegać zmianom. Wahania zależą od tego, jak aktywne życie prowadzimy. Mogą mieć na nie wpływ nieregularne miesiączki, wytężone działanie fizyczne i niezrównoważona dieta. Ważne role leptyny:

  •  Pobudzanie układu immunologicznego
  • Stymulowanie pracy tarczycy
  • Stopowanie produkcji insuliny
  • Usprawnianie przemiany materii
  • Wspomaganie układu rozrodczego

Mamy nadzieję, że zdobyta wiedza na temat hormonów odpowiedzialnych za to, że chce nam się jeść lub stopujemy z apetytem pomoże niejednemu z Was przyjrzeć się własnym potrzebom oraz ogólnemu stanowi zdrowia. Z hormonami nie ma żartów i zawsze warto je mieć pod kontrolą.

Grelina i leptyna, czyli hormony głodu i sytości.
Oceń artykuł!
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.