Delirium alkoholowe- objawy, przyczyny leczenie

Delirium, nazywane inaczej majaczeniem drżennym lub białą gorączką alkoholową jest zaburzeniem, związanym z długotrwałym spożywaniem etanolu, lub nagłym jego odstawieniem. Jest to najgroźniejsza postać zaburzeń alkoholowych, które wymaga szybkiej pomocy medycznej. U osób, które piją regularnie, dochodzi do trwałych zmian w organizmie, przez co kiedy nagle przestaną one dostarczać substancję, od której są uzależnieni, pojawią się objawy odstawienia. Fachową nazwą delirium jest delirium tremens. Ryzyko wystąpienia białej gorączki u osób pijących nałogowo, szacuje się na 5-10%. A u osób, które odstawiają etanol, pojawia się ona średnio u 5%. Ponieważ delirium występuje u osób pijących nałogowo, jej przyczynami są na ogół:

  • znaczne ograniczenie dziennego spożywania etanolu
  • przebyte już kiedyś stadium białej gorączki
  • cierpienie na jakieś schorzenia lub choroby przewlekle
  • zdiagnozowane jakieś inne zaburzenia i defekty, związane z nałogowym spożywaniem alkoholu
  • podeszły wiek
  • trwający już od dłuższego czasu alkoholizm

Jakie są objawy delirium tremens?

U osób, które odstawiają etanol, biała gorączka objawia się najczęściej w ciągu 72 godzin od zaprzestania przyjmowania alkoholu. Objawy, które wystąpią mogą się utrzymywać do trzech dni. Są nimi:

  • zaburzenia orientacji, dotyczącej otoczenia, w którym przebywa osoba z delirium
  • nadpobudliwość
  • silne i częste zmiany nastroju
  • urojenia, które najczęściej występują niezależnie od siebie, nie będąc ze sobą w żaden sposób powiązane
  • omamy, zarówno słuchowe, jak i wzrokowe
  • silny, nieuzasadniony lęk
  • zmiana rytmu dobowego lub jego zaburzenia (chodzi o stan spoczynku i aktywności)
  • gorączka o różnym stopniu natężenia
  • nudności, zawroty głowy
  • mdłości i wymioty
  • wzmożona potliwość
  • tachykardia
  • drgawki na całym ciele
  • podniesione ciśnienie

Biała gorączka może pojawić się w różnych sytuacjach. W domu, na ulicy,  podczas robienia zakupów. Nie da się przewidzieć, kiedy u kogoś może się rozwinąć delirium tremens. Szczególnym przypadkiem, jest przebywanie osoby pijącej nałogowo w szpitalu. Jeśli personel medyczny nie jest poinformowany o chorobie alkoholowej, a stan pacjenta jest na tyle poważny, że on sam nie poinformował opieki o tym problemie, to lekarze będą mogli mieć trudności ze zdiagnozowaniem przyczyny nagłego pogorszenia się stanu ich pacjenta.

Diagnozowanie i leczenie białej gorączki

Delirium tremens nie jest niestety stanem, który można jednoznacznie zdiagnozować. Jeśli personel zajmujący się daną osoba, nie uzyska informacji, o tym, że ktoś od dłuższego czasu jest nałogowcem, to może mieć on trudności z postawieniem właściwej diagnozy. Objawy majaczenia drżennego można bowiem podciągnąć pod inne jednostki chorobowe, takie jak:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • przełom tarczycowy
  • złośliwy zespół neuroleptyczny

Dlatego, jeśli ktoś trafia do szpitala, powinien być szczery z opieką medyczną. W przeciwnym razie może poważnie sobie zaszkodzić, przez uniemożliwienie prawidłowego rozpoznania problemu. Delirium tremens, której korzyści mogą być bardzo poważne (może na przykład dojść do zapaści krążeniowo-oddechowej) , traktowane jest ono jako stan zagrożenia życia, który powinien być leczony w szpitalu. Podczas leczenia osoby, u której wystąpiła biała gorączka, dużą rolę odgrywają benzodiazepiny, witamina B1, a także dożylne podawanie płynów. Osoby, u których zdiagnozowane zostanie delirium tremens poddawane są ciągłej obserwacji, ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, zachłystowego zapalenia płuc oraz depresji oddechowej. Każdy pacjent może reagować inaczej i mieć nasilone inne objawy, związane z białą gorączką. Dlatego też decyzja o podawaniu innych leków podejmowana jest na bieżąco przez lekarza. W zależności od objawów, których natężenie jest największe, lekarze najczęściej podejmują decyzję o podawaniu leków przeciwdrgawkowych oraz leki z grupy neuroleptyków.

Delirium – majaczenie

Delirium, czyli inaczej majaczenie, to okresowe zaburzenie pracy naszego mózgu. Pojawia się na ogół u osób, które przekroczyły 65 rok życia, cierpią na ciężkie i przewlekłe choroby somatyczne lub zażywają znaczne ilości leków albo substancji psychoaktywnych. Oprócz tego, majaczenie bywa diagnozowane u pacjentów, którzy mieli przeprowadzany zabieg pod znieczuleniem ogólnym (narkozą). Objawy delirium mogą się wówczas utrzymywać do czterech dni po wykonaniu operacji.

Objawy delirium

Aby można zdiagnozować u kogoś majaczenie, musi wystąpić przynajmniej część z podanych objawów:

  • zaburzenia dobowego rytmu, czyli nadmierna senność w ciągu dnia oraz znaczne pobudzenie w nocy
  • wahania nastojów, które nie mają żadnego uzasadnienia. Chory może płynnie przejść od radości, czy też wręcz euforii, w stan przygnębienia, mogący kojarzyć się z depresją
  • lęk, którego natężenie będzie wysokie, a przyczyna nieznana
  • agresja, spowodowana irracjonalnymi odczuciami
  • problemy z pamięcią i przypominaniem sobie konkretnych zdarzeń,  a także trudności z odpowiadaniem na pytania
  • spowolnione procesy myślowe
  • znaczne problemy z koncentracją i brak możliwości skupienia uwagi przez dłuższy czas
  • halucynacje, zarówno wzrokowe (widzenie rzeczy i zjawisk, które tak naprawdę nie mają miejsca), jak i słuchowe (słyszenie głosów, oraz wszelkiego rodzaju dźwięków)
  • dezorientacja w czasie i przestrzeni
  • zaburzenie ogólnej kondycji psychofizycznej

Przyczyny majaczeń

Przyczyn pojawienia się delirium może być bardzo wiele. Warto wiedzieć, u kogo występuje podwyższone ryzyko pojawienia się majaczeń. Czynnikami potęgującymi wystąpienie delirium są:

  • nadciśnienie, zaburzenie rytmu serca, zawał
  • cukrzyca
  • niewydolność wątroby i nerek
  • niedokrwistość
  • padaczka oraz choroba Alzheimera
  • odwodnienie
  • gruźlica
  • toksoplazmoza
  • świnka
  • grzybica
  • HIV
  • kiła
  • cytomegalia
  • choroby mózgu
  • choroby autoimmunologiczne

Oprócz podeszłego wieku, oraz wszelkiego rodzaju wymienionych powyżej zaburzeń somatycznych, najczęstszą przyczyną pojawienia się delirium jest przyjmowanie zbyt dużej ilości leków. Albo spożywanie substancji psychoaktywnych.

Leczenie majaczeń

Osoby, u których wystąpi delirium, będą prawdopodobnie zachowywać się nieracjonalnie, przez co mogą stanowić zagrożenie dla siebie i innych. Aby pomóc osobie chorej, znajdującej się w domu, należy pomóc jej orientować się w czasie i przestrzeni (np. poprzez odsłonięcie okien lub postawienia zagra w widocznym miejscu), zadbać o to, by spożywała odpowiednią ilość płynów (odwodnienie zaostrzy przebieg majaczeń) oraz wykazywać się cierpliwością i uwagą, aby osoba z delirium nie zapomniała kim są ludzie wokół niej, kim jest i gdzie się znajduje. Jeśli natomiast stan chorego nie poprawia się i konieczna będzie konsultacja lekarska, to pprawdopodobnie zostanie podjęta decyzja o podaniu odpowiednich leków. Najczęściej przeciwlękowych lub uspokajających. Oprócz tego może też pojawić się konieczność podania środków przeciwgorączkowych. U osób starszych natomiast, może wystąpić ryzyko rozwinięcia się psychozy. Wówczas podane zostaną leki przeciwpsychotyczne, mające nie dopuściść do rozwinięcia się choroby.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.