Cesarskie cięcie – przebieg, dolegliwości po wykonaniu, powikłania, wskazania, rana

Czym jest cięcie cesarskie? Przebieg zabiegu

Cięcie cesarskie jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na rozcięciu powłok brzusznych i macicy w celu wyjęcia dziecka na świat. Cięcie wykonuje się coraz częściej poziomo, na granicy szyjki macicy i trzonu. Dawniej wykonywało się je w przypadku zagrożenia życia matki lub nienarodzonego jeszcze dziecka, obecnie coraz więcej kobiet świadomie decyduje się na ten sposób porodu. Przyczyną jest głównie strach przed bólem oraz niechęć do znacznej deformacji pochwy.

Pierwszym etapem zabiegu jest wykonanie znieczulenia przez anestezjologa. Wyróżnia się dwa rodzaje znieczuleń: podpajęczynówkowe oraz zewnątrzoponowe. Pierwsze podaje się bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego, natomiast drugie – do przestrzeni między oponą twardą a ścianą kostną kanału kręgowego.Zaletą obu znieczuleń jest fakt, że pacjentka podczas porodu zostaje w pełni świadoma, a lekkie znieczulenie odczuwalne jest jeszcze na kilka godzin po wydarzeniu.

Jeśli znieczulenie zacznie działać, lekarz może rozciąć brzuch przyszłej mamy i wyjąć dziecko. Następnie rana zostaje zaszyta. Cały proces trwa do około 2 godzin.

Wskazania

Współcześnie przyszłe mamy coraz częściej decydują się na cięcie cesarskie z wyboru. Niekiedy jednak jest to jedyna zalecana forma porodu, aby ochronić dziecko przed wystąpieniem wad. Do wskazań zaliczamy:

  • wypadnięcie pępowiny
  • dystocja szyjkowa
  • nieprawidłowe ułożenie główki dziecka lub całego płodu (ułożenie pośladkowe)
  • podejrzenie wewnętrznych krwotoków na skutek pęknięcia macicy
  • zaawansowana retinopatia
  • wskazania psychiatryczne
  • ciężki stan przedrzucawkowy
  • przedwczesne odklejenie się łożyska
  • nieefektywne działanie skurczów
  • regularne epizody bradykardii płodu
  • przedwczesny poród z powikłaniami
  • patologie macicy i kręgosłupa uniemożliwiające poród siłami natury

Możliwe powikłania po cięciu cesarskim

Każdy zabieg chirurgiczny wiąże się z pewnym ryzykiem. Zwłaszcza, jeśli dodatkowo wykonuje się znieczulenie oraz otwarcie powłok ciała. Do głównych powikłań należą:

  • Zakażenia – ich występowanie sięga nawet 65% pacjentek. Najczęściej dotyczy rany, dróg moczowych oraz błony śluzowej macicy, a rzadziej ma miejsce posocznica czy zapalenie otrzewnej. Ryzyko zakażeń jest dużo większe jeśli od momentu pęknięcia błon płodowych do operacji minęło dużo czasu, gdy pacjentka ma 19 lat lub mniej, jeśli jest to pierwsze cięcie cesarskie w życiu kobiety oraz przy otyłości i niedokrwistości.
  • Niedokrwistość i wstrząs krwotoczny – w tej sytuacji utrata krwi jest znacznie większa niż w przypadku porodu naturalnego. Są to powikłania bardzo groźne, mogą bowiem prowadzić nawet do konieczności całkowitego usunięcia macicy. Przyczynami są zwykle krwawienia atoniczne i zaburzenia łożyska
  • Problemy zakrzepowo-zatorowe – największe ryzyko ma miejsce w okresie połogu, może jednak wystąpić podczas dowolnego momentu trwania ciąży. Czynniki zwiększające ryzyko takich chorób to: długi okres unieruchomienia, otyłość, brak ruchu, problemy z krzepnięciem krwi
  • Dolegliwości układu moczowego – przydarzają się częściej z drugim i kolejnym cięciem cesarskim. Przyczynami mogą być także techniki wykonywania operacji przez lekarza oraz anatomia pacjentki

Nie tylko przyszła mama musi ponieść ryzyko cięcia cesarskiego. Istnieją także problemy dotyczące noworodków z takich porodów. Niekiedy pojawia sie wstrząs krwotoczny u dzieci, którego przyczynami są: krwotok z łożyska przodującego, zaburzenia układu krzepnięcia, przedwczesne odklejenie się łożyska czy krwawienia z zatoki brzeżnej.

Rana pooperacyjna

Rana powstała w wyniku cięcia cesarskiego ma zazwyczaj około 15 cm długości. Czas jej gojenia zależy przede wszystkim od sposobu pielęgnacji. Zazwyczaj jest to okres kilku tygodni, w nielicznych przypadkach może wynosić kilka miesięcy.

Do momentu wyjęcia szwów (po około tygodniu) ważna jest dbałość o odpowiedni stan opatrunków. Muszą być one czyste i suche, w przypadku zauważenia czegoś niepokojącego konieczna jest szybka reakcja. Podstawą pielęgnacji jest higiena. Rana powinna zostać przemyta każdorazowo przy zmianie opatrunku.

Po zdjęciu szwów należy rozważyć korzystanie z usług fizjoterapeutycznych. Zabiegi fizykoterapeutyczne działają przeciwbólowo oraz przeciwzapalnie, a stosowanie niektórych prądów może pomóc w problemie nietrzymania moczu. Fizjoterapia ma również duże zastosowanie podczas leczenia blizny pooperacyjnej. Wykwalifikowany rehabilitant wykonując mobilizację i masaż blizny jest w stanie zmniejszyć jej widoczność (jonoforeza, laser) i poprawić ruchomość. Dzięki temu w najbliższej przyszłości świeżo upieczona mama nie będzie mieć problemów podczas aktywności fizycznej – bowiem powikłaniem blizn są bliznowce, które znacznie utrudniają poruszanie się i powodują dyskomfort. Na rynku dostępne są liczne kremy, których można używać do automasażu blizny.

Ciekawostki na temat cięcia cesarskiego

  1. Po cięciu cesarskim w przypadku przedwczesnego porodu mogą wystąpić problemy z laktacją. Organizm musi dostać sygnał, że poród się zakończył, co przy porodach naturalnych dzieje się samoistnie
  2. Wygląd dziecka po cięciu cesarskim znacznie różni się od noworodka urodzonego siłami natury. Poród naturalny sprawia, że dziecko rodzi się z deformacją głowy (ma ona kształt owalny bądź stożkowaty), która po pewnym czasie zanika. Mogą pojawić się również krwiaki i pęknięte naczynka, zwłaszcza na twarzy. Dziecko po cięciu cesarskim zostaje po prostu wyjęte z brzucha matki, zatem te dolegliwości go nie dotyczą
  3. Noworodek po cięciu cesarskim musi zostać poddany mechanicznemu odessaniu wód płodowych z płuc
  4. Kobiety po tej operacji potwierdzają, że ich dzieci są spokojniejsze i bardziej wyciszone
  5. U dzieci urodzonych w wyniku cięcia cesarskiego odnotowuje się spadek odporności oraz większe ryzyko wystąpienia astmy
Cesarskie cięcie – przebieg, dolegliwości po wykonaniu, powikłania, wskazania, rana
5 (100%) 5 votes
Może ci się spodobać również