Bielactwo – czym jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie, profilaktyka

Czym jest bielactwo, przyczyny choroby

To przewlekła choroba skóry występująca u 1% społeczeństwa. Jej charakterystyczną cechą jest pojawianie się jaśniejszych plam na skórze. Są one pozbawione pigmentów i szczególnie wrażliwe na działanie promieni słonecznych. Bielactwo zwane jest inaczej albinizmem i należy do chorób uwarunkowanych genetycznie. Oprócz skóry, niedobór melaniny znajduje się na włosach oraz w oczach. Bielactwo jest nieuleczalne.

Rodzaje bielactwa:

Pierwszym podziałem jest podział na bielactwo nabyte oraz wrodzone. To pierwsze pojawia się dopiero po pewnym czasie, uwarunkowane najczęściej zmianami w środowisku. Efektem tego jest rozpad lub zanik komórek pigmentowych skóry. Bielactwo wrodzone ujawnia się już w momencie porodu i towarzyszy choremu przez całe życie. Drugi podział został stworzony na podstawie rozmieszczenia plam skórnych. Tutaj wyróżniamy bielactwo niesegmentowe i segmentowe. W przypadku niesegmentowego – plamy pojawiają się nierównomiernie i losowo, zarówno na prawych kończynach jak i na lewych. Nasilenie wzrasta wraz z upływem czasu, a łaty są zazwyczaj spore. Segmentowy rodzaj zdarza się znacznie rzadziej i dotyka tylko prawej lub lewej strony ciała.

Jednoznaczna przyczyna wystąpienia dolegliwości nie jest do końca poznana. Najbardziej poznane są czynniki genetyczne. Uznaje się, że choroba może mieć powiązanie z upośledzeniem funkcjonowania układu immunologicznego. Organizm bowiem tworzy przeciwciała, które atakują komórki odpowiedzialne za barwnik skóry. Może ona pojawić się u każdego, bez względu na wiek. Szczytem zachorowań jest przedział wiekowy od 10 do 30 roku życia. Pośrednią przyczyną mogą być także toksyny i metale ciężkie.

Objawy bielactwa

Najbardziej charakterystyczne są oczywiście zmiany skórne. Występują one najczęściej na grzbietowej stronie dłoni, głowie, narządach płciowych, stopach, łokciach i kolanach. Znaczne rozjaśnienie spowodowane brakiem melanocytów występuje także na pasmach włosów, brwiach i rzęsach. Plamy mają dobrze zarysowaną granicę, ich rozmiar jest różnorodny. Z bielactwem mogą współwystępować takie choroby jak:

  • przedwczesne siwienie włosów
  • łysienie plackowate.
  • choroby tarczycy (nadczynność, niedoczynność lub choroba Hashimoto)
  • cukrzyca
  • niedokrwistość sierpowatokrwinkowa
  • choroba Addisona
  • czerniak złośliwy

Pacjenci dotknięci tymi zmianami mogą wykazywać także skłonność do depresji oraz zaburzeń nastrojów. Najcięższą formą choroby jest albinizm. Cechami charakterystycznymi albinosów są białe włosy, rzęsy i brwi, występowanie prześwitów naczyń krwionośnych oraz niezwykle jasną skórę. Dzieci z tą przypadłością rodzą się nieco różowawe.

Diagnostyka i rokowanie

Chorobę może z łatwością zdiagnozować lekarz dermatolog oraz lekarz każdej innej specjalizacji. Pierwszym etapem jest długi i szczegółowy wywiad z pacjentem. Lekarz powinien przeznaczyć na tę czynność nieograniczoną ilość czasu tak, aby uzyskać wszelkie przydatne informacje. Wśród zadawanych pytań znajdą się pytania między innymi o występowanie tej choroby w rodzinie.

Po szczegółowym wywiadzie następuje miejsce na oględziny pacjenta.

Kolejnym etapem diagnozy jest wykonanie badań krwi, które mają na celu określenie pracy tarczycy. W początkowej fazie można wykonać również badanie światłem ultrafioletowym. Skóra z bielactwem zaświeci się wówczas na niebieski, a zdrowa skóra nie wykaże żadnych reakcji.

Na podstawie powyższych czynności lekarz jest w stanie określić, czy pacjent cierpi na bielactwo, jakiego rodzaju ono jest oraz czy współwystępują inne choroby. Jest to niezbędne do wdrożenia prawidłowego leczenia oraz do zastosowania odpowiedniej profilaktyki.

Choroba – jak wspomniano na samym początku – jest nieuleczalna. Samo bielactwo jednak nie uszkadza narządów wewnętrznych i nie wpływa negatywnie na ustrój. Głównym problemem wśród pacjentów jest aspekt kosmetyczny, ponieważ jasne plamy nie wyglądają zbyt atrakcyjnie, zwłaszcza na ciemniejszej skórze.

Metody leczenia

Leczenie może być miejscowe lub ogólne. Miejscowe ogranicza się do stosowania na zajętych obszarach kortykosteroidów, inhibitorów kalcyneuryny oraz witaminy D3. Jeśli chodzi o sterydy – początkowo stosuje się leki o większej mocy, którą stopniowo się ogranicza aż do uzyskania oczekiwanych rezultatów. Niestety, po pewnym czasie zmiany skórne powracają. Inhibitory są znacznie bezpieczniejsze od sterydów, można je więc bez obaw stosować również na powieki. Działanie witaminy D3 nie zostało jeszcze udowodnione naukowo, napawa jednak ono dużą nadzieją.

Leczenie ogólne powiązane jest z fototerapią, której efekty określa się jako bardzo zadowalające. Fototerapia opiera się na działaniu PUVA w połączeniu z psoralenami. Jeśli chory wykazuje nietolerancję na PUVA, można u niego zastosować naświetlanie UVB. W leczeniu ogólnego bielactwa nabytego dużą nadzieję wiąże się z leczeniem chirurgicznym. Zaliczamy do niego przeszczepy naskórków, transplantację hodowanych melanocytów lub miniprzeszczepy autologiczne.

Domowe sposoby opierają się na ziołowych naparach z lawendy, rumianku i krwawnika. Objawy skutecznie łagodzi mleczko pszczele oraz ciecierzyca.

Profilaktyka osób chorych na bielactwo

Obecność bielactwa wiąże się ze zmianą stylu życia. Pacjenci powinni bezwzględnie przestrzegać pewnych zasad.

  1. Ochrona skóry przed słońcem – jest to szczególnie ważne, ponieważ skóra pozbawiona pigmentu bardzo łatwo się opala ulegając poparzeniom słonecznym, które z kolei pogarsza objawy choroby. Właśnie dlatego zaleca się stosowanie kremów ochronnych z wysokim filtrem, najlepiej wodoodpornych. Jeśli osoba przebywa na zewnątrz, wcieranie kremu powinno odbywać się co 2 godziny, w tym 15 minut przed wyjściem na dwór
  2. Zakładanie odzieży, która osłania duże części ciała
  3. Całkowita rezygnacja z opalania się oraz z solarium
  4. Rezygnacja z tatuowania się

Osoby z bielactwem w celu zmniejszenia nieatrakcyjnych objawów mogą bez obaw korzystać z kosmetyków oraz samoopalaczy. Kamuflaż kosmetyczny pomaga niestety jedynie w przypadku łagodnej formy choroby.

 

Bielactwo – czym jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie, profilaktyka
5 (100%) 5 votes
Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.