Amarantus ekspandowany – podstawowe informacje, właściwości i zastosowanie

Nagonka na produkty zawierające gluten oraz rozwój technologii spowodował, że do łask powracają zapomniane dary natury, a sklepy zaczęły oferować nam produkty wytworzone nowoczesnymi metodami. Jednym z takich produktów pozbawionych glutenu i powstałych przy użyciu nowoczesnych metod obróbki jest amarantus ekspandowany, który przez specjalistów od spraw żywienia nazywany jest “zbożem XXI wieku”. Produkty będące źródłem węglowodanów złożonych, błonnika pokarmowego oraz mnóstwa witamin i minerałów powinny często gościć na naszych stołach. Takim właśnie produktem jest amarantus ekspandowany, który oferuje o wiele więcej dobrodziejstw niż powszechnie znana pszenica.

Podstawowe informacje

Amarantus uprawiany był już 5 tysiące lat temu przez Inków, Azteków, a także był podstawą diety Majów. Uprawiali oni tę roślinę na ogromnych polach i uważali ją za świętą. Nasiona amarantusa (nazywanego również szarłatem) mielone były, tak jak dziś mielimy ziarna pszenicy, by powstała z nich mąka. Robiono z nich tortille, placki i napoje, a młode  liście i pędy tej rośliny wykorzystywane były do sałatek. Szarłat uważany był za pożywienie dodające siły, charyzmy i waleczności. Dostępne źródła mówią, że podawano go wojownikom i biegaczom, aby dodał im energii. Przez współczesnych ludzi amarantus został “odkryty” i zrobiło się o nim głośno dopiero pod koniec ubiegłego stulecia, kiedy to zbadano jego właściwości odżywcze. Nie od razu poznano się na jego właściwościach, ponieważ do Europy trafił on jako roślina ozdobna.  Okazało się, że amarantus bije na głowę inne zboża, takie jak: pszenica, jęczmień i żyto. W przeciwieństwie do nich amarantus nie zawiera glutenu i ma niski indeks glikemiczny. Oprócz tego pozwala zmniejszyć poziom złego cholesterolu, cukru, wspomaga pracę serca, a także odmładza i wspomaga odchudzanie. Amarantus jest świetnym źródłem dobrze przyswajalnego białka, aminokwasów, ale także magnezu, wapnia i żelaza.

Amarantus a amarantus ekspandowany

Amarantus znacząco różni się wyglądem od amarantus ekspandowanego, a to nie jedyne co powinniśmy wiedzieć o różnicy między jednym a drugim. Zmiany zachodzące w tym zbożu dotyczą też jego właściwości. Metoda ekspandowania, inaczej zwana puffingiem, to proces uszlachetniania nasion zbóż, który polega na potraktowaniu ziaren gorącą parą pod wysokim ciśnieniem. Skutkuje to uwolnieniem gazu z wnętrza surowca i zmianą jego struktury. W wyniku tych działań dochodzi do zwiększenia objętości ziaren, rozerwania otaczającej ziarno okrywy nasiennej, co sprawia, że amarantus zaczyna przypominać popcorn – staję się większy i biały. Powyżej wymieniona metoda ekspandowania jest jedną z kilku. Niemniej każda z nich ma za zadanie:

  • eliminacji substancji anty-odżywczych, zwiększenie przyswajalności składników odżywczych oraz nadanie nowego smaku,
  • wytworzenie produktu, który nie wymaga późniejszej obróbki termicznej i jest od razu gotowy do spożycia,
  • wydłużenie czasu przechowywania,
  • zwiększenie asortymentu produktów przygotowanych z jednego surowca

Amarantus ekspandowany – co zawiera?

W 100 gramach amarantusa znajduje się:

  • kalorie: 367 kcal,
  • białko – 13 g,
  • węglowodany – 59 g,
  • tłuszcz – 7 g (w tym 1, 5 g tłuszcze nasycone),
  • błonnik – 7 g,
  • żelazo – 7,6 mg,
  • magnez – 248 mg,
  • wapń – 158 mg.

W 100 gramach amarantusa ekspandowanego znajduje się:

  • kalorie: 414 kcal,
  • białko – 17 g,
  • węglowodany – 56 g,
  • tłuszcz – 7 g (w tym 2,9 g. tłuszcze nasycone),
  • błonnik – 11 g,
  • żelazo – 7,6 mg,
  • magnez – 250 mg,
  • wapń – 150 mg.

Oprócz tego w amarantusie znajdują się:

  • witamina A, C, D, E, K,
  • Tiamina, Ryboflawina, niacyna, kwas foliowy,
  • kwas pantotenowy, cholina, betaina,
  • fosfor, potas, cynk, selen.

Właściwości amarantusa

  • duża zawartość błonnika sprawia, że można go stosować w zaparciach, problemach żołądkowych oraz w ramach usprawnienia perystaltyki jelit;
  • pomaga w obniżaniu wysokiego ciśnienia krwi, zmniejszaniu stanów zapalnych oraz ryzyka zachorowań na cukrzycę, nowotwory oraz choroby serca,
  • duża zawartość żelaza sprawia, że jest on doskonałym produktem pomocnym w walce z anemią. Już 100 g amarantusa zapewnia połowę dziennego zapotrzebowania na żelazo,
  • jest dobrym źródeł wapnia,
  • może być stosowany przez osoby chorujące na celiaklię lub alergię pokarmową na gluten,
  • zapewnia dużą dawkę aminokwasów egzogennych, których organizm człowieka nie jest w stanie sam wytworzyć. Mowa o lizynie, która potrzebna jest do wzrostu organizmu, naprawy komórek, produkcji hormonów i przeciwciał. Oprócz tego w amarantusie znajdują się cenne dla organizmu aminokwasy siarkowe: metionina, cystyna, cysteina.
  • znajduje się w nim o wiele więcej magnezu, wapnia i żelaza niż w pszenicy, dlatego jest lepszym wyborem w zdrowej diecie.
  • zawarty w amarantusie skwalen pełni rolę antyoksydantów i deoksydantów, które działają jak odtrutka na wszelkiego rodzaju ksenobiotyki, czyli szkodliwe substancje wytwarzające się w wyniku przemysłowej działalności człowieka.

Zastosowanie

Amarantus ma lekko słodki, orzechowy smak. Właśnie dlatego doskonale nadaje się jako dodatek do wszelkiego rodzaju ciast, pieczywa, naleśników, sałatek, zapiekanek, potraw duszonych oraz zup. Ekspandowanych ziaren amarantusa używa się najczęściej jako posypki do jogurtu, sałatek lub koktajli. Bez obaw można go także podawać dzieciom w postaci dodatku do zupki mlecznej lub jako samodzielną przekąskę z dodatkiem np. miodu. Oprócz zastosowania w kuchni amarantus sprawdzi się również do produktów stosowanych zewnętrznie. Krem z dodatkiem oleju z amarantusa opóźnia efekty starzenia się, a także pomaga przy alergiach i suchej skórze.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.