Amstaf: charakter, wychowanie, karma, szkolenie, pozwolenie i czy psy tej rasy są niebezpieczne?

Amstaf, czyli inaczej Amerykański staffordshire terier, to aktualnie bez żadnych wątpliwości jedna z najbardziej popularnych ras psów na całym świecie. W społecznym odbiorze Amstaf bardzo często jest utożsamiany z Pittbulllterierem, co jest błędne, ponieważ są te dwie odrębne od siebie rasy. Na temat psów rasy Amstaf krąży zresztą o wiele więcej krzywdzących mitów, które przeważnie nie mają żadnego związku z rzeczywistością a wynikają w dużej mierze z błędnego identyfikowania Amstaffów z Amerykańskim Pittbulterierem.

Jakim więc naprawdę psem jest Amstaf? Czy rasa ta rzeczywiście może być uznawana za „niebezpieczną”, jak sugerują to zakorzenione w społeczeństwie stereotypy na temat tych psów? I wreszcie, czy Amerykański staffordshire terier jest psem dla każdego, czy może hodowla i wychowania przedstawicieli tej rasy wymaga od właściciela pewnych określonych kompetencji i predyspozycji psychologicznych? Przyjrzyjmy się tej kwestii nieco bliżej i postarajmy się udzielić odpowiedzi na te pytania.

Amstaf: rys historyczny i klasyfikacja kynologiczna

Pod względem klasyfikacji kynologicznej psy rasy Amerykański staffordshire terier są zaliczane do grupy terierów typu bull. Warto mieć świadomość, że chociaż Amerykański staffordshire terier oraz Amerykański Pittbulterier obecnie stanowią dwie odrębne i znacząco różniące się od siebie rasy, to jednak pod względem historycznym oraz genealogicznym Amstaf i Amerykański PittBulterier są ze sobą bardzo ściśle związane. Amstaffy bardzo często bywają nazywane „cywilną wersją Amerykańskiego PittBulteriera”. Wynika to z faktu, że amerykański pittbulterier wywodzi się właśnie od Amerykańskiego staffordshire teriera..

Psy te były z początku hodowane w Anglii pod nazwą Staffordshire Terier. Amstaffy charakteryzowały się zdecydowanym, dość agresywnym temperamentem.

Do ras, które stanowią poprzedników lub też przodków Amerykańskiego staffordshire terierera można zaliczyć między innymi buldogi angielskie oraz kilka odmian terierów, jakie występowały w Anglii w końcówce dziewiętnastego stulecia.

Amstaf a Pittbul

Jak już wspominano, Amsfafy bardzo często mylone z są Pittbulterierami. W rzeczywistości jednak rasy te dość znacząco się różnią, zarówno pod względem wyglądu, jak i charakteru i usposobienia. Przede wszystkim, Amerykański Pittbulterier jest większy i znacznie cięższy, od Amsfaffa. W przypadku prawdziwych Pittbuli tak naprawdę nie istnieje żaden ściśle określony wzorzec rasy, dlatego psy w Stanach Zjednoczonych osiągają nierzadko wagę około 60 kilogramów, czyli ponad dwa razy więcej, niż waży dobrze zbudowany Amstaff. Oprócz tego należy również wyraźnie zaznaczyć, że pomiędzy przedstawicielami rasy Amerykański staffordshire terier a amerykańskimi Pittbulterierami istnieją również bardzo istotne różnice jeżeli o charakter. Amerykański Pittbulterier jest psem znacznie trudniejszym w prowadzeniu, znacznie bardziej agresywnym i niebezpiecznym, niż Amstaf. O ile w przypadku Amstafów umiejętne prowadzenie może sprawić, że pies zostanie odpowiednio zsocjalizowany i nie będzie stanowił zagrożenia dla otoczenia, o tyle w przypadku amerykańskich pitt bulterierów jest to znacząco trudniejsze.

Amstaf: charakter i usobosobienie

Amstaf to pies o zdecydowanym, silnym i odważnym charakterze. Psy nie są może aż trudne w prowadzeniu, jak na przykład niektórzy przedstawiciele dogotowaych, jednak umiejętne wychowanie Amstafa wymaga od właściciela cierpliwości oraz umiejętności postępowania z psem. Pod żadnym pozorem Amstaf nie powinien być zachęcany do zachowań agresywnych w młodości, ponieważ może skutkować to wykształceniem się trwałych tendencji w tym kierunku u psa będącego już w wieku dorosłym. Amstafy mogą być hodowane łącznie z innymi psami, jednak w takim wypadku należy położyć silny nacisk na jak najwcześniejszą socjalizację psa.

Amerykański staffordshire terier jest rasą obdarzoną dość silnym instynktem terytorialnym, dlatego psa należy już od najwcześniejszych miesięcy życia przyzwyczajać do obecności osób zaproszonych w domu. Amstaf jest również psem uwielbiającym ruch, dlatego jeżeli nie chcemy, żeby kilkumiesięczny pie s dosłownie rozniósł nasze mieszkanie, będziemy musieli zapewnić mu odpowiednią codzienną dawkę ruchu.

Wygląd

Amerykański staffordshire terier to pies o zróżnicowanym umaszczeniu. W praktyce przedstawiciele tej rasy mogą posiadać umaszczenie od czarnego, przez jednolicie płowe, szare, płowo-białe, biało-czarne aż po jednolicie czarne. Według wzorca rasy Amstaf powinien charakteryzować się mocną, zwartą lecz jednocześnie gibką i smukłą budową ciała. Pies nie powinien sprawiać wrażenie nadmiernie umięśnionego ani też ociężałego. Kończyny powinny myć smukłe i proste, klatka piersiowa dobrze wysklepiona. Pod względem rozmiarów ciała oficjalny wzorzec rasy Amerykański staffordshire terier podaje następujące granice

  • Wzrost: Psy- 46-48 cm w kłebie, Suki- 43-46 cm w kłębie
  • Waga: 25-30 kilogramów

Amstaf: czy jest niebezpieczny?

Zgodnie z polskimi przepisami Amerykański staffordshire terier nie jest zaliczany do wyodrębionej w ustawie kategorii rasy uznawanych za niebezpiecznie. Warto jednocześnie dodać, że owej liście widnieje blisko związany z Amstafem Amerykański Pittbulterier. To jednak jeszcze nie daje nam odpowiedzi na pytanie, czy Amstaf jest psem niebezpiecznym? Niewątpliwie, przedstawiciele tej rasy(zwłaszcza samce) mogą wykazywać pewne naturalne tendencje do zachowań agresywnych, szczególnie w stosunku do innych psów tej samej płci. Jednak umiejętnie prowadzony i właściwie socjalizowany od najwcześniejszych miesięcy swojego życia Amerykański staffordshire terier powinien stać się świetnym psem rodzinnym, wesolym towarzyszem przejażdżek rowerowych, spacerów oraz kompanem życia rodzinego. Należy jednak pamiętać o tym, że psy te powinny być poddawane jak najwcześniejszej socjalizacji. Nie należy też w zaden sposób zachęcać ich do zachowań agresywnych, zaś w przypadku problemów wychowawczych warto skorzystać z pomocy wyspecjalizowanego ośrodka zajmującego się szkoleniem i socjalizacją psów.

Amstaf ze schroniska: czy to dobry pomysł

Bardzo duża popularność psów rasy Amerykański staffordshire terier ma również swoje ciemne strony. Psy rasy Amstaf należą bowiem do najczęściej porzucanych, przez co często można znaleźć je w schroniskach dla psów. Warto jednak zaznaczyć, że adopcja psa rasy Amerykański staffordshire terier ze schroniska to rozwiązanie przeznaczone raczej tylko i wyłącznie dla doświadczonych hodowców. Wynika to z faktu, że psy trafiające do schronisk bardzo często były niewłaściwie prowadzone przez swoich właścicieli, albo wręcz uczone agresji. Prowadzenie takiego Amstafa to zadanie tylko i wyłącznie dla naprawdę doświadczonego hodowcy, który potrafi pracować z psem posiadającym bardzo silne, nabyte w młodości tendencje do agresji.

Podsumowanie

Jak więc widać z powyższego tekstu, nie taki Amstaf straszny, jak go malują. Stereotypy na temat rasy Amerykański staffordshire terier w bardzo dużej mierze pochodzą z utożsamianie tych psów z amerykańskimi pittbulami, co jak widzimy jest błędne. Bynajmniej nie oznacza to jednak, że Amstaf jest psem dla każdego. Prawidłowe wychowanie przedstawiciela tej rasy wymaga od właściciela cierpliwości, umiejętności postępowania z psem oraz socjalizowania go od najwcześniejszych miesięcy życia.

Może ci się spodobać również

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.